به وب سایت همبستگی ایرانیان خوش آمدید

  HAMBASTEGEY E IRANIAN

لینکها
علیه آپارتاید جنسی
کمپین یک میلیون امضا
آلمان.کمپین یک میلیون امضا
براي امضاي بيانيه جهاني عليه اعدام اينجا کليک کنيد
شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران
زن در راه آزادی
 بشریت
آزادگی
درفش کاویانی
برای ارسال مطالب و مقالات خود و همچنین ارائه پیشنهادات و نظرات خود لطفا با آدرس الکترونیکی زیر تماس حاصل فرمایید . مسئولیت صحت اخبار و مقالات ارسالی به این نشریه بعهده فرستنده می باشد
   hambastgy@yahoo.de
آلبوم عکس سیزده آبان
آلبوم فیلم ها

شناسايی یکی از مزدوران رژیم در درگیری نوفل لوشاتو


ایران کاوشگر ۳ را به فضا پرتاب کرد


اخبار
ایران؛ موج جدید بیکاری در راه است
اطلاعیه؛ هزار ندا در ۲۲ بهمن، هزار ندا در ۱۵ فوریه
فراخوان به تظاهرات 22 بهمن در توکیو ژاپن
سرکوب مردم توسط نيروهای ويژه در لار و مقاومت مردم
آیت‌الله بیات زنجانی: ریختن خون مردم محاربه است
بیانیه کروبی: ۲۲ بهمن در یک کلام روز مردم است
چهارمین دادگاه شماری از بازداشت شدگان عاشورا
احمدی نژاد: گفتگوهايی با آمریکا برای تبادل زندانیان
تجمع خانواده ها برای چهارمین شب پیاپی در مقابل اوین
معاون رئیس جمهور آمریکا: رژیم تهران در مسیر نابودی
شش سال حبس برای یک روزنامه نگار و فعال مدنی
خامنه ای خواهان ادامه سرکوب دانشجویان شد
قدرت ‌نمايى پوشالى رژیم در تهران در آستانه 22 بهمن
شناسايی یکی از مزدوران رژیم در درگیری نوفل لوشاتو
اولين پس ‌لرزه خصوصی ‌سازی مخابرات
یک خبرنگار زن دیگر بازداشت شد
وزير مسكن رژیم: اجاره نشينى افزايش يافته است
ایران کاوشگر ۳ را به فضا پرتاب کرد
مقالات
جمهوری اسلامی در انتهای راه
تحلیل سیاسی
رژیم آخوندی در باتلاق اتمی
حرکت جنبش سبز
انرژی هسته ای یا بمب اتمی
دولت بی مسئولیت
کودکان بدون آینده
زن ایرانی و حقوق آن
رژیم آخوندی در باتلاق اتمی

ایران؛ موج جدید بیکاری در راه است

در حالی که آخرین نرخ بیکاری اعلام شده عدد 11.1 درصد در پاییز 88 را نشان می دهد، پیش بینی‌ها از افزایش این نرخ به 15 درصد تا سال 92 و با متولدین دهه 60 به بازار کار حکایت دارد. بررسی روند بیکاری در کشور طی دوره زمانی سالهای 85 تا 75 نشان می دهد که با توجه به وجود 1 میلیون و 184 هزار نفر مرد بیکار معادل 8.5 درصد از افراد جامعه در سال 75، 271 هزار نفر نیز زن بیکار با نرخ بیکاری معادل 13.3 درصد بوده اند که در مقایسه با سال 85، تعداد مردان بیکار به 2 میلیون و 145 هزار نفر با نرخ بیکاری 10.8 درصد رسیده است و زنان نیز در سال 85 با 847 هزار نفر بیکار، 23.3 درصد نرخ بیکاری داشته اند.

اطلاعیه؛ هزار ندا در ۲۲ بهمن، هزار ندا در ۱۵ فوریه

به دنبال تجربه موفق کارمفهومی استفاده از تصویر چهره ندا بر صورت تظاهرکنندگان در پاریس و همچنین در نیویورک، که مقابل دفتر سازمان ملل با حضور هزار تصویر ندا برپا شد، رضا دقتی، عکاس و فعال حقوق بشری ساکن فرانسه از ایرانیان سراسر جهان خواست با ادامه این حرکت مفهومی، نماد تصویری ندا را به ندای آزادی ایران بدل سازند. برای همین، رضا دقتی صفحه‌ای را در "فیس‌بوک"فعال کرده است. دقتی از ایرانیان ساکن خارج از کشور و اعضای فیس بوک چنین درخواست کرده است: به این منظور هر کدام از شما ایرانیان به تنهایی و یا دسته جمعی می توانید این اثر هنری را بازتولید کرده و در تمام حرکت های اعتراضی خود در سراسر جهان مورد استفاده قرار دهید. به این منظور از لینک هایی که در بخش لینک همین صفحه وجود دارد تصویر ندا را دریافت نموده، با دریافت فایل راهنمای لینک بعدی، از تصویر ندا یک نقاب یا صورتک ساخته و با نگاه داشتن آن در جلوی صورت، در تظاهرات شرکت کنید. تصویر دسته جمعی شما و ارسال آن، حضور هزاران ندا را در این حرکت زنده می کندو پیامی امید بخش برای ایرانیان است
------------
زمان اجرای این طرح: 22 بهمن در تمام حرکت های ایرانیان در سراسر دنیا و همچنین 15 فوریه در ژنو، مقابل ساختمان سازمان ملل متحد

فراخوان به تظاهرات 22 بهمن در توکیو ژاپن

گزارش دریافتی: ایرانیان در ژاپن با سه تظاهرات اعتراض آمیز به استقبال روز 22 بهمن می روند ایرانیان آزادیخواه در ژاپن برنامه ریزی کردند که با برگزاری سه تظاهرات اعتراض آمیز بر علیه رفتار رژیم ضد مردمی جمهوری اسلامی به استقبال روز 22 بهمن بروند . نخستین تظاهرات ایرانیان در ژاپن در ساعت شش بعد از ظهر روز شنبه ششم فوریه در برابر دانشگاه سازمان ملل متحد در توکیو برگزار می شود که هدف اصلی آن اعتراض به اعدام ها و دستگیری و شکنجه مردم بیگناه ایران از سوی رژیم سرکوبگر و دیکتاتور جمهوری اسلامی می باشد . دومین تظاهرات ایرانیان در ژاپن روز نهم فوریه در برابر ساختمان وزارت امور خارجه ژاپن انجام می گردد که هدف آن درخواست از دولت ژاپن برای بازنگری بر روابط خود با رژیم ضد مردمی جمهوری اسلامی است که در برابر اعتراضات صلح آمیز مردم دست به خشونت های خونبار می زند . سومین تظاهرات ایرانیان آزادیخواه در ژاپن در روز چهاردهم فوریه به شکل راهپیمایی در مناطق مرکزی توکیو برگزار می شود که هدف آن پشتیبانی از جنبش آزادیخواهی مردم ایران و آگاه کردن شهروندان ژاپنی از سیاست های خشونت بار و تبعیض آمیز رژیم ضد مردمی جمهوری اسلامی است .

سرکوب مردم توسط نيروهای ويژه در لار و مقاومت مردم

سایت روز: محمود احمدی نژاد هنگام ارائه لایحه برنامه پنجم ادعایی را مطرح کرد که از نظر بسیاری از کارشناسان غیر واقعی وشعاری است. وی مدعی شد در میانه اجرای برنامه پنجم، نرخ تورم به 5درصد میرسد. این درحالی است که با هدفمند سازی یارانه ها وآزاد نمودن قیمت کالاهایی چون بنزین وگاز وبرق از ابتدای سال89 پیش بینی تورم تا 60درصد هم از سوی اقتصاد دانان مطرح شده است؛ نکته ای که از سوی دولتیان رد میشود. گزارش دریافتی: در پي نا آارامي هاي چند روز گذشته شهر لار امروز چهار شنبه نيز نيروهاي ويژه ضد شورش به راه پيمايي مردم حمله کردندو تعدادي از مردم را دستگيروزخمي نمودند ومردم خشمگين نيز يک دستگاه خودروی نظامی را به اتش کشيدند.مامورين نيز متعاقبا به ماشينهاي مردم که در خيابان پارک بودند حمله کرده و شيشه هاي ماشينها را شکستند.مامورين ضد شورش با تفنگ هاي ساچمه اي مخصوص ضد شورش و گاز اشک آور به مردم حمله مي کنند.مردم اعلام کرده اند اگر خواسته هايشان بر آورده نشود همچنان به اعتصاب وتعطيلي عمومي و راهپيمايي ادامه خواهند داد.
گزارش دریافتی: اعتصابات عمومی در لار وارد سومین روز خود شد.بنابر گزارش رسیده مردم در در جلوی منزل امام جمعه این شهر تجمع کرده اند و عنوان کرده اند تا حصول مطالبات دست از اعتصابات خود نخواهند کشید وهمچنین خبرهایی هم از درگیری و حمله مردم به حوزه علمیه وکلانتری این شهر به گوش می رسد. خبرهای تکمیلی را به زودی به اطلاع می رسانم.
گزارش قبلی روز چهارشنبه شهر لار چهره يک شهر جنگی را به خود گرفته ادامه نا آرامي هاواعتصاب عمومي در لار و شهر در کنترل مردم امروز چهارشنبه نيز اعتصاب عمومي وتعطيلي مغازه ها ومدارس ودبيرستانها وادارات دولتي وبانک ها در شهر لار ادامه دارد.در پي نا آرامي چندروز گذشته سردار کوثري و طهماسبي از اعضاي کمسيون امنيت مجلس شوراي اسلامي روز سه شنبه به لار سفر کردند و طي جلسه اي که در منزل امام جمعه لار با نمايندگان مردم خشمگين لار داشتند سعي کردند با وعده و وعيد مردم را ارام کنند.مردم خشمگين با شعار «لارستان استان لارستان است» اعتراض وخشم خود را از تصميمات دولت اعلام کردند.امروز چهارشنبه مردم کنترل شهر را به دست گرفته اند و خيابانها را بسته اند و با اتش زدن لاستيک در خيابانها خشم خود را به نمايش گذاشته اند.مردم اعلام کرده اند تا حصول کليه حقوق خود اعتصاب عمومي وتغطيلي مغازه ها وادارات دولتي وبانک ها ومدارس ودبيرستان هاي شهر لار ادامه خواهد داشت.امروز چهار شنبه شهر لار چهره يک شهر جنگي را به خود گرفته است.

آیت‌الله بیات زنجانی: ریختن خون مردم محاربه است

خبرنامه امیرکبیر به نقل از وب‌سایت آیت‌الله بیات زنجانی: اعضای شورای مرکزی و شورای عمومی انجمن اسلامی دانشکده حقوق دانشگاه تهران، ضمن حضور در دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی بیات زنجانی با ایشان دیدار و گفتگو کردند. در ابتدای این دیدار که صبح روز شنبه دهم بهمن ماه و در آستانه دهه فجر انقلاب اسلامی انجام شد، تعدادی از دانشجویان ضمن سخنانی به بیان دغدغه ها و نظرات خود پرداختند. آیت‌الله بیات زنجانی در پاسخ به سئوال یکی از حضار پیرامون تعریف فقهی و صحیح محارب و محاربه چنین افزودند: محارب و محاربه در فقه شیعی تعریف دارد و تعریفش همانی است که مرحوم صاحب جواهر و دیگر فقهای بزرگ فرموده‌اند. محاربه از باب مفاعله و از ماده حرب است و کسی را در فقه محارب می نامند که با دست بردن به اسلحه، برای ارعاب مردم اقدام کند. این نمی‌شود که من عندی و از جانب خود بیائیم و یک تعریف جدید برای محارب بگذاریم و هر کسی که ما را مورد نقد و اعتراض قرار داد، او را با این عنوان خطاب کنیم. با این تعریف فقهی که همه فقها هم روی آن اتفاق نظر دارند، آن کسی محارب خوانده می شود که اسلحه را به سوی مردم بگشاید و آنان را به خاک و خون بکشد نه آن کسی که با دست خالی آمده و فقط و فقط به رویه یا رفتاری اعتراض دارد.

بیانیه کروبی: ۲۲ بهمن در یک کلام روز مردم است

ملت بزرگ و سربلند ایران اکنون که در آستانه ۲۲ بهمن و سالروز پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام هستیم، لازم دانستم ضمن گرامیداشت این روز و اداء احترام به شهیدان که استقلال و آزادی را توامان با جمهوری اسلامی طلب می کردند، به عنوان خدمتگزاری کوچک که در تمام فراز و نشیب های نیم قرن گذشته حضور فعالی داشتم، نکاتی چند را با شما صاحبان اصلی این انقلاب ، نظام و کشور در میان گذارم. با این امید که مسئولان محترم مخصوصا دلسوزان نظام عاقلانه، عادلانه، منصفانه و به دور از حب و بغض های سیاسی، جریانی و جناحی به آن توجه نمایند. به ویژه آنکه مهدی کروبی از لحاظ سن و سال دیگر در وضعیتی نیست که رفتار او را بتوان با انگیزه های سیاسی و رسیدن به پست و مقام و امور دنیوی تخطئه نمود. اگر در پی آن بودم باید عافیت طلبی پیشه نموده و افسار اشتر سرکش سیاست ایران را رها و از حقوق مردم و آنچه بر ملک و ملت می گذرد، سخنی نگویم و دلشاد و سرخوش از گنجینه خاطرات گذشته ام آرام و بی دغدغه اندوخته اسلامی و انقلابی و مردمی پنجاه ساله خود را در معرض حراج گذاشته و در قبال فروش آن، زندگی آسوده ای را فراهم می کردم و مورد احترام ارباب قدرت قرار می گرفتم. ولی چنین رفتاری از جوانمردی و مسلمانی به دور است و من حیات و ممات خود را متعلق به اسلام، ایران و مردم می دانم. بزرگترین افتخار من این است که بنده خدا، فرزند ایران و سرباز مردم بوده و خواهم بود، لذا سکوت و یا جدایی از مردم و بی توجهی به منافع ملی را نه تنها جفا دانسته بلکه با تاکید بر ارزش های دینی و آرمان های بلند مردم و امام، متبلور در قانون اساسی به دفاع از حقوق شرعی و قانونی و آزادی های مشروع مردم پرداخته وخواهم پرداخت. این پیمان ناگسستنی مهدی کروبی با ملت بزرگ ایران است. اکنون توجه برادران و خواهران عزیز را به چند نکته مهم جلب می نمایم.
۱- همه با هم، آرام و با صلابت در سالروز ۲۲بهمن که یادآور تجلی باور دینی و عزم ملی مردم شریف ایران و نقطه عطفی در تاریخ پر افتخار کشورمان است، در راهپیمائی شرکت می کنیم. این روز به هیچ گروه خاصی تعلق ندارد و روز افتخار و سربلندی تمام ملت ایران است. در این روز می کوشیم تا دستاوردها و آرمان های امیدبخش که برخی از آن یا به فراموشی سپرده شده و یا به انحراف رفته را با صبر و استقامت و پرهیز از خشونت زبانی و فیزیکی مطالبه کنیم. این مطالبات قانونی حق مردم است که در انقلاب ۵۷ عهد مردم و با جمهوری اسلامی بوده است و این روزها صاحبان قدرت آن را در صندوق خانه قدرت پنهان ساخته اند. ۲۲ بهمن در یک کلام روز مردم است. شهید آیت الله مدرس در ارتباط با پیمان مردم و حکومت بعد از بیان مرتبه ولایت پیامبر و معصومین که ماموریت مستقیم الهی دارند به زیبائی می گوید: یک مرتبه مثل زمان ما که این طور پیش آمده است آن حاکم و سائس از جانب ملت است ، در این صورت وظیفه او اجرای دستوری است که ملت به او می دهد و هر دستوری از تعمیر بلاد و تامین عباد این ملت … قانون اساسی دستوری است که ملت به آن شخص می دهد و آن حاکم و سائس اگر بر طبق آن عمل نکرد ظالم و متعدی و لازم الرفع است. ۲- در حالی به استقبال سالروز ۲۲ بهمن امسال می رویم که دو رکن جمهوریت و اسلامیت نظام بشدت زیر سوال رفته است. انتخابات ریاست جمهوری دهم همراه شد با مهندسی آرای مردم. پاسخ سوال ساده مردم در راهپیمایی عظیم سکوت ۲۵ خرداد و پس از آن (رای من کو) با خشونت و سرکوب مواجه و موجب شکسته شدن دیوارهای اعتماد میان مردم و حاکمیت شد. این امر بستری را بوجود آورد که میراث امام خمینی و خون بهای شهیدان با بزرگترین چالش سه دهه اخیر روبرو گردد. مردم خوب می دانند و مسئولان نیز باید بدانند که راه حل مشکلات پیش آمده نه پاک کردن صورت مساله است و نه داغ و درفش. باید مردم را در امور کشور و مطالبه حقوق شان جدی گرفت و همراه مردم و در جهت خواست و منافع و مصالح آنان حرکت نمود. سرکوب، بازداشت و زندان فله ای فعالان سیاسی و روزنامه نگاران و دانشجویان، دادگاه های نمایشی، اعدام و اعمال مجازات های سنگین و ایجاد فضای امنیتی راهکار مناسبی برای مهار آنچه رخ داده و می دهد نیست. تمکین به خواست ملت و به رسمیت شناختن حقوق آنان راه خروج از بحران موجود است. من از مراجع بزرگ تقلید و علمای اعلام و حوزه های علمیه و تمام رجال و شخصیت های معتبر اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و نیز از عقلای بزرگ قوم از سر دلسوزی درخواست می کنم تا دیر نشده بدور از مشاجرات لفظی بی حاصل، با ارائه طرح های واقع بینانه به داد اسلام و مردم برسند. مراجع معزز میدانند که آنچه امروز بر این کشور و مردم می گذرد، چه بخواهیم و چه نخواهیم، بنام اسلام و تشیع و روحانیت است. بنابراین هر کس به اندازه توانش باید از آبروی اسلام و حقوق مردم دفاع کند. متولیان امر هم شیوه و روش خود را عوض کنند و بدانند که نه سکوت و عقب نشینی ما و نه تهدید و ارعاب و خشونت آنان مشکل را حل نمی کند. ۳- در این روزها مردم این صاحبان اصلی انقلاب بدلائل متعددی از جمله اقتصادی، سیاسی و امنیتی و بویژه بی توجهی به حقوق شهروندی شرایط سختی را می گذرانند. انکار این شرایط ، حقیقت و واقعیت را تغییر نمی دهد ولو آنکه نام آن را عده ای “فتنه” و عده ای دیگر “بحران” و یا واژه ای دیگر بگذارند. یکی از بزرگترین مشکلات امروز کشور همین انکار مشکلات یا دلخوش نمودن به نام های دیگر است. حضرات نه تنها تلاش می کنند معضل را نبینند و آن را نپذیرند بلکه سعی می کنند واقعیت های تلخ موجود را با شبیه سازی های ناشیانه و بچگانه وارونه جلوه دهند. فلذا قدمی در جهت علاج آن بر نمی دارند. درحالی که از اداره امور ساده کشور درمانده اند، ادعای اداره امور جهان را دارند. افزایش مشکلات اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اخلاقی صدای دوستان و هم پیمانان مجلسی خودشان را درآورده و علیرغم شعار “عدالت و مهرورزی و خدمت به بندگان خدا” نابرابری و تبعیض در جامعه موج می زند. تبعیض و فساد دولتی بحدی افزایش یافته که بنا بر آخرین آمارهای بین المللی کشورمان دراین امر با سقوط معنی داری در رتبه ۱۶۸ کشور دنیا قرار گرفته است. ۴- متاسفانه علیرغم آموزه های اسلام فضای جامعه آکنده از تزویر، چاپلوسی، دروغ و رواج مدح و ثنا گردیده است. از یک سو متملقان پست و از سویی دیگر افراطی های بی مایه میانداری می کنند و عرصه را بر عالمان و اندیشمندان و عقلا تنگ نموده و بازار تهمت و افترا و هتک حرمت چنان داغ شده که ارکان نظام، انقلاب و یاران با وفای امام از باران گستاخی ها در امان نیستند. بی هویت های خشک مغز با چشمان بسته و دهان های باز در کمال امنیت، بدون پروا مداحی و خودفروشی می کنند و با ایراد تهمت و افترا عرصه را بر پاکان و نیکان تنگ کرده که از این آشفته بازار باید به خدا پناه برد. به یاد داریم که امام امت نه تنها در حفظ آبرو و شئون همگان با تمام وجود مراقبت می فرمود بلکه حتی مدح و ثنای چهره های شناخته شده و عالی مقام را بر نمی تافت و نهیب می زد که نفس انسان سرکش و طغیانگر است. از این تعریف و تمجید و تعارض ها با من نکنید مبادا وسوسه شده و باورم شود. اگر دنبال راه حل اصولی هستیم باید: • بر دهان ثناگویان متملق خاک ریخت و دست و زبان و قلم خشونت گرایان بی سرمایه مهار و کنترل شود و بازار دین فروشی و انحصار طلبی طرد گردد. • تمام اصول قانون اساسی بطور کامل اجرا گردد و حق انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان در همه انتخابات ها از مجلس خبرگان رهبری گرفته تا مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری رعایت شود. بدعت زشت شورای نگهبان که تمام ایرانیان از جمله چهره های شاخص و شناخته شده را به ساتور نظارت استصوابی می سپارد باید حذف گردد. میزان باید فقط رای ملت باشد نه گزینش و مهندسی آرای مردم بر اساس سلایق عده ای خاص. من مطمئن هستم مردم شریف ایران با عنایت به فضای مذهبی قطعا افراد صالح، سالم، متعهد و متخصص را بر مصدر امور خواهند نشاند. • آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی • فضای باز مطبوعات و به رسمیت شناختن نقد و نقادی و بازگرداندن آرامش به دانشگاه ها تحقق یابد • فضای امنیتی و جو پلیسی و محیط رعب و وحشت برداشته شود، در این فضا بستر وحدت و همکاری نیست.
و صد البته که در این صورت بایدهای فراوانی هم متوجه جریان معترض که در حال حاضر از فرط مظلومیت سکوت پیشه نموده اند خواهد بود. هشدار که مبادا تمامیت خواهان شما را به ساختار شکنی وادار نموده که این امر خواست مخالفان و دشمنان حرکت مسالمت آمیز شماست. رفتن در فضای خشونت و یا گرفتار شدن در فضایی که ممکن است خود به نام شما طراحی کرده و مرتکب رفتاری خلاف مصلحت و مقررات شوند، خواست سرکوبگران بی منطق است. هشدار که مبادا عوامل نفوذی و بیگانگان و اجانب در صفوف شما رخنه نموده و ارزش های دینی و اخلاقی و ملی را خدشه دار نمایند. من رسما اعلام می کنم دوستان و یاران ما از مقدمات و نتیجه انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم و سرنوشت رای شان سوال داشتند. آنان حقوقی شرعی و قانونی خود را با تاکید بر اسلام و نظام و منافع ملی آنهم با سکوت و آرامش مطالبه نمودند که جا دارد از عوامل اجرایی، نظارتی، امنیتی، پلیسی و رسانه ای شوال شود که چه کردید که چنین شد و چرا کار به اینجا کشید؟ آیا افق آینده اینگونه رفتارها و برخوردها را مورد مطالعه قرار داده اید؟
آخرین کلام، لازم است مردم عزیز خصوصا قشر تحصیل کرده و طبقه جوان توجه داشته باشند که آنچه امروز به نام جنبش اعتراضی در جامعه جریان دارد یک ایدئولوژی فراگیر نیست که خط کشی های سفت و سخت داشته باشد و افراد را بر اساس آن گزینش نموده و مسئولیت رفتار تمام حاضران در آن را بپذیرند. این جنبش برای دفاع از عقیده یا مرام سیاسی و دینی خاصی نیست طبعا افراد موجود در آن دارای آرا و عقاید گوناگونی هستند که هر یک از ما می توانیم با آنها موافق یا مخالف باشیم. فصل مشترک این جنبش استیفای حق رای، انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات، آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی، اصلاح شیوه حکومت داری و قانون مداری و رعایت حقوق شهروندی مردم است. بدون شک بالا بردن مطالبات و انحراف از اهداف ذکر شده دست آویزی برای سرکوب خشن این حرکت می گردد. لذا من به عنوان پدری پیر به جوانان عزیز و به عنوان برادری سرد و گرم چشیده و آب از سر گذشته به پیران و میان سالان عرض می کنم طرح مباحث دیگر به جز خواسته بحق و قانونی، انحراف از مسیر است و این خواست مخالفان این جنبش و در مواردی ساخته و پرداخته آنان یا عوامل نفوذی می باشد. به امید روزی که اصحاب حکومت و ارباب قدرت عقل، عدل و انصاف را بیاری بخواهند و موجبات خشنودی اولیای اسلام و مردم ایران را در پرتو به رسمیت شناختن حقوق مردم، فراهم نمایند.
و آخردعوانا ان الحمد لله رب العالمین
مهدی کروبی
۱۴ بهمن ۱۳۸۸

چهارمین دادگاه شماری از بازداشت شدگان عاشورا

تلویزیون رژیم: چهارمین جلسه رسیدگی به اتهامات تعدادی از متهمان آشوب های عاشورای حسینی به ریاست قاضی صلواتی در شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران آغاز شد. به گزارش واحد مرکزی خبر ، این جلسه به صورت علنی با حضور متهمان، وکلای مدافع آنان، نماینده دادستان تهران و خبرنگاران رسانه ها تشکیل شده است. قرار است در این جلسه به اتهامات شش نفر از متهمان رسیدگی شود. سومین جلسه محاکمه تعدادی از متهمان حوادث روز عاشورا شنبه گذشته به صورت علنی برگزار شد که در آن به اتهامات پنج نفر از متهمان رسیدگی شد

احمدی نژاد: گفتگوهايی با آمریکا برای تبادل زندانیان

مجری صدا و سیمای رژیم سه شنبه شب در مصاحبه با احمدی نژاد: سه مادر بازداشت شدگان امریکایی در نامه ای به مسئولان جمهوری اسلامی خواهان کمک شده اند تا فرزندانشان ازاد شود ایا کمکی خواهید کرد و مسئولان جمهوری اسلامی در این زمینه چکار خواهند کرد؟ احمدی نژاد : اینها تجاوز کرده اند و غیرقانونی به مرز ما امده اند و سپس در گزارش ها مشخص شد که با اطلاع به مرزهای ما وارد شده اند و می فهمیدند چه کار می کنند. گفتم کمک می کنم و با قوه قضائییه صحبت کردم منتها رفتار برخی از دولتمردان امریکا کار را خراب می کند. تعداد زیادی از ایرانیان هم در زندانهای امریکا هستند انها برخی از شهروندان ما را از کشورهای دیگر دزدیدند و بردند و با فشار اوردن به دولت های دیگر تعداد زیادی از شهروندان ما را دستگیر کردند و در امریکا محکوم کردند. این کار خیلی بد است و دست ما را می بندد هم ما و هم قوه قضائیه. اما گفتگوهایی می شود که اگر شد مبادله هایی بکنیم بالاخره ما دوست نداریم کسی در زندان باشد اما انها تجاوز به مرزهای ما کردند جرمشان اشکار است اما ایرانی هایی که در زندان های امریکا هستند هیچ جرم معلومی ندارند یعنی گناهی ندارند ،حداقل به ما اعلام نشده است و بدون محاکمه و دادگاه چند سال در زندان هستند. امریکایی ها بدون دلیل ایرانیها را گرفتند و به انها گفتند تو می خواستی یک کالایی را به ایران صادر کنی اما مدرک و دلیلی برای کارشان ندارند ؛ مگر صادر کردن کالا جرم است. امریکایی ها شهروندان ما را گرفتند و به انها گفتند تو داشتی می رفتی از یک کشور دیگر یک کالایی را بخری و به ایران ببری. من می گویم این کار به شما ( امریکایی ها) چه ربطی دارد مگر ژاندارم جهان هستید؛ حالا یک پیغام هایی دادند و ما پاسخ دادیم که بالاخره یک کار انسانی کنیم ببینیم و امیدوارم همه زندانی ها ازاد شوند.

تجمع خانواده ها برای چهارمین شب پیاپی در مقابل اوین

تجمع خانواده های زندانیان سیاسی و مردم برای چهارمین شب پیاپی در مقابل زندان اوین بنابه گزارشات رسیده به فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، خانواده های زندانیان سیاسی و تعداد زیادی از مردم از غروب در مقابل درب اصلی زندان اوین تجمع کردند و خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی و پایان دادن به صدور و اجرای احکام اعدام شدند. سه شنبه غروب 13 بهمن ماه بیش از 900 نفر از خانواده های زندانیان سیاسی و تعداد زیادی از مردم تهران از ساعت 19:00 در مقابل درب اصلی زندان اوین تجمع کردند و بر آزادی عزیزان خود پافشاری می کردند.زمانی که تجمع خانواده های زندانیان سیاسی و مردم گسترش یافت و پافشاری آنها مبنی بر آزادی زندانیان سیاسی شدت گرفت خانواده و مردم مردم علاوه بر پایین پله ها بر روی پله ها و تا نزدیگی درب ورودی زندان اوین تجمع کردند. لحظاتی بعد زندانیان سیاسی بتدریج آزاد می شدند و تا ساعت 23:00 در حدود 20 نفر آزاد شدند که 2 تن آنها زندانیان سیاسی زن بودند. خانواده ها و مردم با آزادی هر زندانی سیاسی شروع به دست وسوت زدن و هورا کشیدن می کردند و تعدادی هم صلوات می فرستادند. زندانیان سیاسی رها شده از بند ولی فقیه با روحیه ای بالا و شاداب در آغوش خانواده و دوستانشان قرار می گرفتند و به حاضرین دست تکان می دادند لبخند می زدند و تشکر می کردند. خانواده های که عزیزانشان از بند رها شده بودند خوشحال و اشگ شوق از چشمانشان جاری بود. از طرفی خانواده های زندانیان سیاسی که از عزیزانشان بی خبر بودند از آزادشدگان سئوال می کردند و نگرانی در چشمان آنها موج می زد آزاد شدگان به آنها دلداری می دادند و نوید آزادی عزیزانشان و یا اگر اطلاعی از آنها داشتند به خانواده های آنها می گفتند. فضای شورو شادمانی حاکم بر خانواده ها و بهت و تعجب آزاد شدگان از حضور گسترده و استقبال گرمی که از آنها می شد غیر قابل توصیف است. شب گذشته نزدیک به 60 نفر بر اثر پافشاری خانواده ها ی زندانیان سیاسی و مردم از بند ولی فقیه رهایی یافتند.
13 بهمن 1388 برابر با 02 فوریه 2010

معاون رئیس جمهور آمریکا: رژیم تهران در مسیر نابودی

به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، معاون رئیس جمهور آمریکا امروز در یک مصاحبه تلویزیونی ارزیابی کرد که رژیم تهران در مسیر نابودی قرار گرفته است. جو بایدن که با تلویزیون "ام اس ان بی سی" مصاحبه می کرد، گفت رژیم تهران با سرکوب تظاهرات معترضان باعث نابودی خودش می گردد. آنها دارند حکومتشان را بدست خود نابود می سازند. معاون رئیس جمهور آمریکا افزود، هنگامیکه آنها معترضان را آنگونه که همه شاهد بودند، بطور خشونت آمیز سرکوب کردند، اعتبار و مشروعیت خود را نه تنها در ایران، بلکه در سراسر منطقه از دست دادند. جو بایدن گفت، من فکر می کنم که رژیم تهران دارد خودش را بدست خود نابود می سازد، یعنی دارد توانش را برای حفظ حکومت از دست می دهد.

شش سال حبس برای یک روزنامه نگار و فعال مدنی

سایت کلمه: بر اساس آنچه امروز به وی ابلاغ شده کیوان صمیمی به شش سال حبس به علاوه محرومیت مادام العمر از فعالیتهای سیاسی محکوم شده است. اتهامات اصلی وی تبلیغ علیه نظام، و اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت ملی بوده است. لازم به ذکر است شرکت در تظاهرات و صدور بیانه علیه سلامت انتخابات نیز از جمله اتهامات کیوان صمیمی مطرح شده بود در حالیکه وی یک روز بعد از انتخابات دستگیر و تمام این مدت در زندان بوده است. کیوان صمیمی روز ۲۳ خرداد در منزل شخصی اش بازداشت شده بود که پس از گذشت نزدیک به ۶ ماه به طور موقت و به خاطر حضور در مراسم عروسی دخترش از زندان آزاد شد. برای مرخصی ۱۰ روزه کیوان صمیمی، قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی صادر شده است. گفتنی است کیوان صمیمی پیش از این مسئولیت مجله توقیف شده نامه و نیز سایت مسدود شده خرابات را بر عهده داشته است. وی که سابقه بازداشت در زمان حکومت پیشین را نیر دارد، هم اکنون عضو شورای ملی صلح، کمیته پی گیری بازداشت های خودسرانه،کمیته حمایت از حقوق شهروندی و نیز کمیته دفاع از حق تحصیل می باشد.

خامنه ای خواهان ادامه سرکوب دانشجویان شد

خامنه ای امروز در جمع ایادی رژیم که از آنها با عنوان "اساتید دانشگاه تهران" نام برده شده، خواهان ادامه سرکوب دانشجویان شد و گفت، اِعمال قدرت مسئولان دانشگاهی برای جلوگیری از سوءاستفاده جریانهای سیاسی از دانشگاهها ضروری است. غفلت از این مهم ممکن است فضای سیاسیِ مراکز علمی – دانشگاهی را به عرصه ای برای سوءاستفاده دشمنان تبدیل کند. خامنه ای در باره رویدادهای ایران نیز گفت : برخی مسائل و حوادث تلخ ماههای اخیر، بر اثر غفلتهای بزرگ برخی اشخاص بوجود آمد و باید توجه داشت که در عرصه سیاست، غفلت و اقدامات غیرمتعمدانه نیز گاه همان نتایج خیانت را به همراه می آورد.

قدرت ‌نمايى پوشالى رژیم در تهران در آستانه 22 بهمن

سایت امروز: از ابتدای هفته جاری و در آستانه آغاز دهه فجر، نیروی انتظامی در اقدامی بی سابقه و غیر قابل توجیه، فضای شهر تهران را امنیتی کرده است. بنابر مشاهدات به عمل آمده از سطح شهر تهران، از روز شنبه، نیروی انتظامی با به حرکت درآوردن یگان های ویژه خود در سطح شهر تهران، ضمن عبور از خیابان های اصلی شهر و توقف های کوتاه در میادین و اماکن پر رفت و آمد، نیروهای مجهز به تجهیزات کامل خود را به رخ مردم و رهگذران می کشد. گفته می شود از آنجا که نیروهای امنیتی و نظامی، از اعمال خشونت نسبت به معترضین در روز 22 بهمن ماه عاجز بوده و شرایط راهپیمایی عظیم مردم در آن روز، امکان هر گونه برخورد قهرآمیز را ناممکن می سازد، استراتژی این نیروها بر آن قرار گرفته است که تا قبل از روز 22 بهمن با اقداماتی از قبیل به رخ کشیدن نیروهای یگان های ویژه در سطح شهرها، تشدید محاکمه دستگیر شدگان اعتراضات اخیر و صدور احکام شدید در قبال آنان و در صورت امکان، اجرای برخی از این احکام تا قبل از 22 بهمن، صدور بیانیه های تهدید آمیز از سوی نهادهای نظامی و انتظامی مبنی بر اعمال برخورد با معترضین در روز 22 بهمن، بمباران تبلیغاتی از جانب رسانه به اصطلاح ملی و مطبوعات وابسته به جریان اقتدارگرا برای منفعل و ناامید کردن مردم و تبلیغ این ادعا که جنبش سبز به انتهای خط رسیده است و در روز 22 بهمن به اضمحلال کامل خواهد رسید؟! و ... از وسعت حضور اقشار مختلف مردمی در راهپیمایی روز 22 بهمن بکاهند و با بزرگنمایی حضور تعداد اندک طرفداران خود در راهپیمایی آن روز، (همانند آنچه در روز 9 دی رخ داد) اهداف تبلیغاتی دروغین خود را پی بگیرند. علی رغم تمامی این تدابیر، اخبار و گزارش ها، حکایت از آمادگی گسترده اقشار مختلف مردم برای شرکت در راهپیمایی 22 بهمن دارد.

شناسايی یکی از مزدوران رژیم در درگیری نوفل لوشاتو

محمد حسین عبداللهی مزدور حکومت که در درگیری نوفل لوشاتو رکیک ترین فحش ها را به معترضان می داد

اولين پس ‌لرزه خصوصی ‌سازی مخابرات

روزنامه دنیای اقتصاد: تازه‌ترين صورت‌هاي مالي مخابرات از هزينه‌هاي 1165ميليارد توماني حرف مي‌زند كه قرار است سود امسال سهامداران را تا اطلاع بعدي ببلعد. ظاهرا حاشيه‌هاي بزرگ‌ترين شركت بورس تهران را پاياني نيست، چرا كه حسابرس «اخابر» در صورت‌هاي مالي حسابرسي شده از نامه‌اي سخن مي‌گويد كه چنانچه عملياتي شود، سهامداران مخابرات تيرماه سال آينده سود ناچيزي را به خانه خواهند برد. حسابرس مخابرات در بند هشتم گزارش خود به نامه‌اي از وزير ارتباطات استناد مي‌كند كه مطابق آن حق‌السهم دولت از درآمد مخابرات 1165ميليارد تومان برآورد شده است. اين رقم در شرايطي مطرح مي‌شود كه رقم طلب پيشين دولت از محل درآمدهاي مخابرات، تنها 343ميليارد تومان بوده است. معني ساده اختلاف 822ميليارد توماني هم چيزي جز تعديل منفي 179ريالي به ازاي هر سهم مخابرات نيست. چيزي كه اگر قراري بر عملياتي شدنش باشد، سهامداران مخابرات بايد بخش زيادي از سود امسال شركت را فراموش كنند. انتشار طلب تازه دولت از «اخابر» كه هنوز جزئياتي از آن منتشر نشده، شايعات و گمانه‌زني‌هاي زيادي را در مورد افت شديد سود شركت در بازار ايجاد كرده است. حسابرس چه مي‌گويد؟ متن كامل بند 8 حسابرس كه در «صورت‌هاي مالي حسابرسي شده مياندوره‌اي 6 ماهه منتهي به 31 شهريور ماه 88 تلفيقي گروه و شركت» آمده به شرح زير است: «طبق يادداشت توضيحي 32 صورت‌هاي مالي بابت هزينه‌هاي تعيين شده در موافقت‌نامه پروانه فعاليت صادره از سوي سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي، جمعا مبلغ 3.426ميليارد ريال ريال بابت حق‌السهم سازمان مزبور از درآمدهاي ارائه خدمات به مشتركان توسط شركت‌هاي گروه، عمدتا بر اساس 2/1بودجه مصوب سالانه آن شركت‌ها و طبق نامه شماره 11548/1 مورخ 23/4/1388 وزير محترم وقت وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات (معادل مبلغ 5/27ميليارد ريال كمتر نسبت به بودجه) محاسبه و در صورت‌هاي مالي انعكاس يافته است. ليكن طبق نامه شماره 21359/1 مورخ 6/8/1388 وزير محترم ارتباطات و فن‌آوري اطلاعات، درخواست مبلغ 11.649ميليارد ريال سهم درآمد سالانه سازمان فوق‌الذكر از اين بابت ادعا شده است. تا تاريخ اين گزارش نتايج كامل توافقات انجام شده در ارتباط با موضوع بالا در اختيار اين سازمان قرار نگرفته است.» نكته جالب گزارش جديد مخابرات در برخي تاريخ‌هاي خاص نيز هست. به طوري كه نامه وزير 6 آبان ماه به دست مخابرات مي‌رسد. 23 دي ماه زماني است كه حسابرس نتيجه بررسي‌هاي خود را به شركت مي‌دهد و دست آخر هم بورس، 6 بهمن ماه گزارش حسابرس را منتشر مي‌كند. طلب يك‌ميلياردي از كجا آمده؟ اينكه مبناي عدد جديدي كه به عنوان طلب دولت از مخابرات عنوان مي‌شود، چيست؟ بحثي است كه هنوز اطلاع‌رساني نشده است. اما با نگاهي به پروانه 15 ساله‌اي كه براي مخابرات خصوصي صادر شده، مي‌توان به نتايج مشخصي رسيد. بر اين اساس مخابرات ايران بايد از محل درآمد سالانه خود، 1/31درصد درآمد تلفن سيار، 8‌درصد درآمد تلفن ثابت و 5‌درصد شركت زيرساخت را به حساب سازمان تنظيم مقررات ارتباطات راديويي به عنوان حق واريز كند. حال اينكه چرا سهم دولت از حق پروانه در ابتداي سال، 342ميليارد تومان اعلام مي‌شود و بعد از خصوصي‌سازي 50درصد به اضافه يك سهم شركت، اين رقم يكباره 4 برابر مي‌شود، چيزي است كه هنوز خبري از جزئيات آن نيست. پيگيري‌هاي خبرنگار ما براي كسب اطلاع از چند و چون نامه تازه دولت به مديرعامل شركت مخابرات ايران رسيد. مكاتبه كرده‌ايم، جوابي نگرفته‌ايم «صابر فيضي» در پاسخ به سوال خبرنگاري كه پرسيد: «داستان نامه‌نگاري جديد دولت درباره طلب 1165ميليارد توماني از مخابرات چيست؟» گفت: اوايل امسال كه ما قصد نهايي كردن بودجه را داشتيم، حسابرس از ما درخواست كرد تا از وزارت ارتباطات در مورد ميزان واقعي طلب و حق‌السهم استعلام كنيم كه ما هم اين كار را كرديم. وي افزود: بر اساس استعلامي كه در آن زمان وزير وقت براي ما ارسال كرد، ميزان طلب 343ميليارد تومان عنوان شد كه ما به حسابرس هم اعلام كرديم. وي ادامه داد: اما آبان ماه امسال كه نامه‌اي از وزارت ارتباطات مبني بر طلب 1165ميليارد توماني دولت از مخابرات دريافت كرديم. به دليل وجود مغايرت با استعلام اوليه، نامه‌نگاري‌ها را شروع كرديم. فيضي در مورد نتايج نامه‌نگاري‌ها گفت: هنوز خبري نيست و تصور ما بر اين است كه چون پيگيري خاصي از سوي دولت انجام نشده، پس قضيه مختومه است. مديرعامل مخابرات ايران تصريح كرد: معتقديم كه عدد اوليه اعلام شده بابت طلب دولت، همان استعلام ابتداي سال است. براي «تعديل»، دارايي نفروختيم فيضي در پاسخ به سوال ديگري در مورد دلايل توقف نماد معاملاتي «اخابر» و ميزان تعديل مثبت گفت: بر اساس اعلامي كه به بورس داشتيم، قصد داريم تعديل بالاي 10‌درصد داشته باشيم كه طي روزهاي آينده اعلام خواهد شد. وي در مورد شايعه فروش دارايي ثابت براي اعلام تعديل مثبت سود شركت گفت: اصلا چنين چيزي صحت ندارد و تعديل مثبت از محل اقداماتي است كه شركت از بابت استفاده بهينه از نقدينگي داشته باشد. چه خبر از سهامدار تازه «اخابر»؟ پيگيري‌هاي خبرنگار ما براي گرفتن جزئيات بيشتر اين نامه به درهاي بسته سازمان بورس خورد. چرا كه تماس‌هاي مكرر با «امير حمزه مالمير»، رييس اداره نظارت بر ناشران سازمان بورس براي كسب اطلاع از اقداماتي كه در اين خصوص انجام مي‌دهند، به عدم پاسخ موبايل و در نهايت تلفن خاموش رسيد. به هر روي هنوز مشخص نيست كه سازمان بورس در خصوص اطلاع‌رساني جديد مخابرات چه برنامه‌اي دارد و آيا قصد دارد به طور جداگانه از شركت درباره نتايج استعلام و اطلاع به بازار، حركتي داشته باشد يا خير؟ در سوي ديگر ماجرا، شركت توسعه اعتماد مبين كه سهامدار 50‌درصد به اضافه يك سهم مخابرات است، پاسخگويي به اين سوال كه چه تصميمي براي نامه جديد دولت دارد را به روزهاي آينده موكول كرده است. همچنين پيگيري‌ها و تماس‌هاي تلفني براي كسب اطلاع از مسوولان وزارت ارتباطات از يك‌سو و سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي ازسوي ديگر نيز به روزهاي آينده موكول شد.

یک خبرنگار زن دیگر بازداشت شد

پارلمان‌نیوز: نیلوفر لاری‌پور شاعر، ترانه‌سرا و خبرنگار نشریه چلچراغ بازداشت شد. خواهر نیلوفر لاری‌پور با تایید خبر بازداشت خواهرش، گفت:«شب گذشته ماموران با خواهرم در منزل حاضر شده و کیس کامپیوتر او و یکسری وسایلش را بردند.» یکی از همکاران لاری‌پور نیز تاکید کرد:« ساعت 6:30 دقیقه روز گذشته از وزارت اطلاعات با نیلوفر تماس گرفته شد و از او خواستند تا ساعت 7 به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات برود.» وی با بیان اینکه نیلوفر هیچ گونه فعالیت سیاسی و جناحی و گروهی نداشته، تاکید کرد:«نیلوفر به درخواست وزارت اطلاعات به مرکز مورد نظر مراجعه کرد اما علی‌رغم اینکه به او گفته بودند فقط قرار است چند سئوال پرسیده شود او بازداشت شد.» وی خاطر نشان کرد:« تنها فعالیت سیاسی لاری پور مربوط به دوران انتخابات و تبلیغات بوده که برای آقای موسوی تبلیغ می‌کرد.»

وزير مسكن رژیم: اجاره نشينى افزايش يافته است

روزنامه ابرار: ركود در حال حاضر براساس تعريف وزارت مسكن به معناى ثبات قيمت در بازار زمين و مسكن و توليد مسكن است كه اين امر در حال حاضر در بخش مسكن وجود دارد. وزير مسكن با بيان اينكه بر اساس مطالعات انجام شده قيمت مسكن در سال آينده افزايش نمى يابد گفت: تحقق ۱۱۵ درصدى توليد مسكن در سال ۸۷ باعث نشده است كه ۷ دهك پايين جامعه داراى خانه شوند به گونه اى كه طى دو سال گذشته توليد هزينه هاى مسكن افزايش و رشد اجاره نشينى نيز بيشتر شده است. به گزارش ايلنا، على نيكزاد گفت: سه ميليون و ۶۰۰ هزار واحد مسكونى در كشور از مرحله سفت كارى تا نازك كارى در مرحله ساخت است كه از اين مجموع ۵۰۵ هزار واحد متعلق به مسكن مهر است. وى افزود: از مجموع ۵۰۵ هزار واحد انعقاد شده ۴۴۴ هزار واحد پروانه ساخت دريافت كرده، ۲۱۰ هزار واحد در مرحله فونداسيون قرار دارند و ۱۴۷ هزار واحد مسكونى در روستاها نيز در دست ساخت است. وزير مسكن با بيان اينكه ۱/۵ميليون واحد انباشته از سال هاى گذشته وجود دارد اوج درخواست مسكن را سال ۹۲ بيان كرد و گفت: بر اين اساس بايد در برنامه پنجم چهار ميليون و ۸۶۰ هزار واحد شهرى ساخته شود و يك ميليون و ۳۰۰ هزار واحد روستايى طى اين مدت نيز توليد شود. وى عملكرد وزارت مسكن نسبت به برنامه چهارم را به ويژه در سال هاى ۸۷ و ۸۸ مطلوب توصيف كرد و گفت: به نسبت برنامه ۱۱۵ درصد وزارت مسكن موفق بوده، اما اين به معناى آن نيست كه رشد اجاره نشينى و افزايش هزينه هاى توليد مسكن متوقف شده باشد. نيكزاد با تاكيد بر اينكه همچنان ۷ دهك پايين جامعه از وجود مسكن بى بهره هستند گفت: سياست دولت بر اين است كه با مديريت سرزمين و منابع و توانمندى سيماى فنى، هدايت و نظارت مسكن را براى اين اقشار جامعه ايجاد شود. وزير مسكن با بيان اينكه ركود در بخش مسكن نيست معنى ركود را با تعريف جديدى بيان كرد و گفت: ركود در حال حاضر براساس تعريف وزارت مسكن به معناى ثبات قيمت در بازار زمين و مسكن و توليد مسكن است كه اين امر در حال حاضر در بخش مسكن وجود دارد. نيكزاد تاكيد كرد: سال آينده افزايش قيمت در مسكن به وجود نمى آيد و در مورد اثرگذارى يارانه ها نيز تصريح كرد: مديريت هدفمند در جريان يارانه ها و اداره كردن آن موجب عدم افزايش قيمت مسكن خواهد شد.

ایران کاوشگر ۳ را به فضا پرتاب کرد

یک سال پس از پرتاب ماهواره امید به فضا، به گزارش خبرگزاری‌های ایران، پرتاب آزمایشی موشک ماهواره‌بر «کاوشگر ۳» و همین طور رونمایی «جدیدترین ماهواره‌بر جمهوری اسلامی با نام سیمرغ» روز چهارشنبه با حضور محمود احمدی‌نژاد و جمعی از دیگر مقامات دولت او انجام شد. خبرگزاری رویترز می‌گوید این اقدام ایران احتمالا بار دیگر به نگرانی کشورهای غربی دامن خواهد زد. نگرانی این کشورها از این است که بر موشک‌های دوربرد ماهواره‌بر می‌توان کلاهک جنگی سوار کرد. در همین حال خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، از پرتاب موفقیت‌آمیز یک کپسول زیستی با موش و مار زنده به همراه موشک کاوشگر ۳ خبر داده است. منابع خبری ایران پیشتر از رونمایی سه ماهواره جدید و یک موشک ماهواره‌بر به نام سیمرغ در روز چهارشنبه خبر داده بودند. خبرگزاری نیمه‌رسمی فارس می‌گوید موشک ماهواره‌بر سیمرغ از نظر طول و قطر با دیگر موشک ماهواره‌بر ایران به نام سفیر تفاوت دارد. سال گذشته، ماهواره امید سوار بر موشک ماهواره‌بر سفیر به فضا پرتاب شد. جمهوری اسلامی سال گذشته همزمان با سی‌امین سالگرد انقلاب سال ۱۳۵۷ ماهواره امید را به فضا پرتاب کرد. مقامات دولت ایران در آن زمان ماهواره امید را «پژوهشی و مخابراتی» توصیف کردند. انتشار اخبار مربوط به پرتاب ماهواره امید با استفاده از موشک ایرانى واکنش‌هاى گسترده‌اى از سوى کشورهاى غربى به دنبال داشت که نگران توسعه برنامه موشکى ایران هستند. ایران که پنجمین صادرکننده بزرگ نفت در جهان است می‌گوید هدف از برنامه هسته‌ای که تاکنون هزینه بسیار برای آن صرف شده تولید برق در نیروگاه‌های اتمی و کاملا صلح‌آمیز است. اما آمریکا و متحدانش از جمله اسرائیل بر این عقیده‌اند که جمهوری اسلامی به دنبال تولید تسلیحات اتمی است.

جمهوری اسلامی در انتهای راه

این روزها در هر گوشه ای از سرزمین پهناور ایران، با همه پنهان کاری های رژیم حاکم شاهد خیزش های مردمی هستیم از تبریز و اشنویه و نقده تا کرمانشاه و خوزستان و از سیستان و بلوچستان گرفته تا قلب تهران وکرمان و کردستان که هر کدام موضوعی را علم کرده و فریاد یک نسل ستم کشیدگی را بانگ می زنند. نتیجه ظلمی که به ملت ایران در پهنه و گستره سرزمین مان در ابعاد گوناگون روا میشود انگیزه ایست که ملت ستمدیده در هر فرصتی چون آتشی فوران کند و مهم نیست که مستمک آن یک کاریکاتور است یا دفن چند استخوان در صحن دانشگاه، هر بهانه ایکه باشد دلیرمردان و زنان داخل وطن نیت های شوم و مخفی حاکمیت خون را سریع تمیز داده و در حین اینکه به افشای نیت اصلی مجریان آن کمر همت می بند ند دستهای بی درفش کاویانی خود را فراتر افراشته بر ضحاکان حاکمیت می تازند و در این نبرد نابرابر رژیم نیز راه سرکوب را با تکیه بر تجربیات ارباب شمالی و فراماسون های جزیره نشین خوب آموخته و با بلوکه کردن امکانات رسانه ای وبه خیابان ریختن جیره خواران خود در مشوب کردن افکار عمومی هر چه در توان دارد دریغ نمی کند و با زدن بر چسب هائی مانند عامل خارجی، تجزیه طلب، منافق، فریب خورده سعی در پاشیدن خاک در چشم ملت را دارد. همزمان با انتشار گزارش عفو بین الملل و رسواتر شدن رژیم نفاق و تزویر در زمینه های نقض گسترده حقوق بشر در مورد زنان، پیروان ادیان، اقوام و حتی کودکان و نوجوانان و اجرای اعدامها و شکنجه های خود سرانه، وقاحت رژیم در ارائه تصویری حق بجانب نمایان تر شده است. با اینکه کوس رسوایی جباریت دینی بر سر هر کوی و برزن بگوش میرسد، اینان وقیحانه به پرونده هسته ای آویخته و با حرکات نمایشی سعی در وارونه جلوه دادن خواست ملت تحت ستم ایران را دارند و با گروگان گرفتن ملت و ابزار قدرت ملی ایران در پی کسب تضمین های پشت پرده برای ابقای چرکین خود بر اریکه خون و خیانت هستند. در گوشه ای از گزارش عفو بین الملل در مورد زندانیان سیاسی و دگراندیشان چنین آمده است،( در پی محاکمه های غیر منصفانه در سالهای گذشته،شمار قابل توجهی از زندانیان سیاسی از جمله زندانیان عقیدتی همچنین حبس های طویل المدت را رد زندان می گذرانند در سال 2009 صدها نفر دیگر در مناطقی که جمعیت اقلیتها زیاد است دستگیر شدند، نویسندگان سایتهای اینترنتی و فعالان حقوق بسر از جمله کسانی بودند که بطور خودسرانه و بدون اینکه دسترسی به وکیل یا خانواده داشته باشند دستگیر شده و در بازداشتگاههای مخفی نگاهداری میشدند. مجازات شلاق در موارد متعدد به اجرا در آمده و تصور میشود شمار کسانی که اعدام شده و یا تنبیهات بدنی در مورد آنان اعمال شده به مراتب بیشتر از مواردی باشد که گزارش شده است ). پاراگراف فوق فقط یک پاراگراف از سیزده قسمت گزارش رسمی عفو بین الملل در مورد نقض حقوق بشر در وطنمان است و از همین یک نمونه میتوان به عمق فاجعه جاری پی برد و این در حالیست که حاکمان خودخواه با انحصاری کردن پایگاههای اطلاع رسانی عمومی و با استفاده یکطرفه از انواع بوق و کرناهای تبلیغاتی، مزورانه به نقض حقوق بشر در سایر ممالک معترضند! با ارسال نامه های ارشادی به سران کشورهای دیگر سعی در گشودن دکانی دیگر برای خوراک تبلیغاتی داخلی را دارند. در این بلوای نفاق، تزویر و دروغ، این ملت ایران است که هر روز هزینه ای را میپردازد، چه آنان که در زندانهای خوفناک در اعتصاب غذا هستند چه آنان که فقط به تولید تفکر آزادیخواهی و برابری طلبی قد علم کرده اند و با بازگوئی واقعیتها بازداشت شده و روانه زندانهای مخفی میشوند و یا ترک وطن کرده در غربت هدفهای ثابت برای جوخه های مرگند و یا در زیر شکنجه از سقف آویخته شده شلاق میخورند، این طیف از ملت ایران هزینه رسالت خود برای آزادی ملت ایران را صمیمانه می پردازد، اینان دگراندیشانی هستند که تنها حرف نمیزنند و فقط تولید فکری ندارند زیرا برای به زیر کشیدن حاکمین خونین دست باید هزینه پرداخت ( به عمل کار برآیند نه به حرف) به قول اکبر گنجی ( روشنفکر و متفکر حقیقت طلب شجاعانه به لوازم عملی نظرش تن میدهد تا حقیقت اورا از او کند، دموکراسی و حقوق بشر به عاملان جسور و شجاع نیاز دارد ). و اگر این عاملان به عدد ملت ایران باشند و اگر آحاد ملت عافیت طلبی را ترک گویند آنگاه این شجاعت و جسارت کیمیائی خواهد بود که به مدد نیروی لایزال آن شیشه عمر تمامی مستبدان بر زمین کوفته شده و به زندگی ننگین آنان برای همیشه پایان داده خواهد شد، در غیر اینصورت و با صرفه جوئی در هزینه های مبارزه و آویختن به عافیت طلبی در صف سرکوب شدن در نوبت بعدی برای خود جا رزرو کرده ایم. نگاهی به 27 سال گذشته این تجربه تلخ را آشکارتر نشان میدهد.

اِحسان دبیری

تحلیل سیاسی

از زمان اعتراض ها نسبت به انتخابات ریاست جمهوری در ایران، جامعه جهانی به مسئله حقوق بشر در ایران توجه بیشتری از خود نشان میدهد.یک تغییر درنحوه برخورد جامعه جهانی با مسائل ایران به وجود آمده و آن این است که جهانیان دریافته اند که در کنار مسئله اتمی ایران، مسئله دیگری به نام حقوق بشر وجود دارد که از دید آشنایان به مسائل ایران، از خطر برنامه های اتمی ایران هم مهم تر میباشد ، جهانیان باید بدانند که اگر حکومت مردمسالاری در ایران برقرار شود و شهروندان ایران از حقوق انسانی برخوردار شوند، دیگر مساله ای به نام خطر هسته ای مطرح نخواهد بود. از آغاز تظاهرات اعتراضی مردم ایران نسبت به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ،جامعه جهانی دریافت که دفاع از حقوق بشر مردم ایران کم اهمیت تر از مقابله با تهدید هسته ای رژیم نیست. مردم ایران این را دریافته اند، بجای آنکه از قدرت های بزرگ جهانی انتظار کمک داشته باشند، باید خواست های خود را فریاد کنند و عملا به دنیا نشان دهند که با این رژیم فاصله دارند و از آن دوری می جویند. تنها آن گاه است که قدرت های جهان، دید خود را نسبت به ایران و ایرانی، و رژیمی که بر آنان حاکم است تغییر خواهند داد. مسئله مهمی که ایرانیان باید بدانند آن است که هر حکومت مردمی، و حتی نظام هائی که تنها هدفشان باقی ماندن در قدرت است، درتدوین سیاست خارجی، همیشه سود خویش و شاید هم سود کشور خود را می جویند. این از اصلول اساسی دیپلماسی است که حتی دولت آمریکا و کشورهای اروپایی هنگام تعامل با دولت کمونیستی چین، سرکوبگری های دولت چین علیه مردم آن کشور را نادیده می گیرند، و حتی اگر اعتراضی هم می کنند، در حدی است که به آینده مناسبات مهم بینشان آسیبی نرساند. نحوه دفاع آمریکائیها از حقوق انسانی را در سیاست های دولت جدید آمریکا نسبت به دولت ایران را دیدیم ، زمانی که مردم ایران، پس از انتخابات ریاست جمهوری، به خیابان ها آمده و خشم خود را فریاد می کردند، یک اعتراض قاطع از زبان آقای اوباما و حزبش علیه آن کشتارها نشنیدیم، و هر چه شنیدیم سخنان دو پهلو و یا نصیحت گونه بود. ملت ها خودشان بزرگترین اهرم و قدرتی هستند که می توانند سرنوشت خویش و کشور خود را رقم بزنند و حکومت های دیگر را به دنبال خویش بکشانند و از حمایت آنان برخوردار شوند. از همان روزهای نخستین که ایرانیان پس از تقلب در نتایج انتخابات ریاست جمهوری به خیابان ها ریختند و اعتراض خود را فریاد کردند، این اندیشه در کشورهای غربی و از جمله ایالات متحده رنگ می گیرد که ریشه مساله اتمی ایران را باید در ماهیت سرکوبگرانه رژیم جست و خطر بمب اتمی ایران هنگامی کاملا برطرف خواهد گردید که این حکومت برود و یک نظام مردمسالار در ایران به روی کار آید که مصالح ملی ایرانیان، و نه باورهای خرافاتی دینی را در دستور کار خود قرار دهد. امروز، مردم ایران توان و پایداری خود را نشان داده اند و دنیا دقیقا می داند که ایرانیان چه می خواهند و جهان کاملا دریافته که تا چه حد موقعیت رژیم لرزان شده و حمایت جهانی از خیزش مردم ایران تا چه انداره می تواند وضع را دگرگون سازد. امروز می بینیم که حکومت در کنار به زندان انداختن افراد، شکنجه ، تجاوز و اعدام آنان، تلاش می کند دنیای اینترنت و کامپیوتر را نیز به روی ایرانیان ببندد. آشکارا دیده می شود که رژیم از این پایداری مردمی به هراس افتاده و آینده خود را در خطر می بیند و به همه ترفندها و شیوه های غیر انسانی دست می زند که از سقوط حکومت جلوگیری کنند. در این ماهها شاهد دو پدیده مهم هستیم که ممکن است با تعامل با یکدیگر شیشه عمر حکومت را بشکند. از یک سو در داخل رژیم شکافی عمیق ایجاد شده و رقابت بر سر تسلط بر قدرت به مرحله سرنوشت سازی رسیده است. یک جناح می خواهد در عین وفاداری به خودکامگی های تعیین شده از جانب آیت الله خمینی، نوعی جامعه باز برقرار سازد که چهره بهتری از اسلام و رژیم به دنیا عرضه کند و جناح دیگر که افراد آن نظامی و خشن و خرافاتی و افراطی هستند و احمدی نژاد را به عنوان عامل خویش وارد صحنه کرده و بر اندیشه و افکار خامنه ای نیز مسلط شده و می خواهند ایران را در دست خود قبضه کند . پدیده دوم آن است که ترس مردم ایران ریخته و آنها از همان فردای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، صحنه را ترک نگفته و پیکار و تلاش را کنار نگذاشته اند. امروز ایرانیان صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان می رسانند، هرگاه که ممکن است به خیابان می آیند و هرگاه نیز که سرکوب شدت می گیرد، از طریق اینترنت و فیس بوک و توئیتر اعتراض خود را بیان می کنند. ایرانیان در شش ماه گذشته نشان داده اند که بسیار با هوش و وقت شناس هستند و شیوه هائی در پیش گرفته اند که گرچه زود آنان را به مقصد نمی رساند، ولی آتش آن همچنان شعله ور است. دور اندیشی و حکمت شهروندان ایرانی در حدی بود که رژیم به ناچار، به ترفند و دروغ و توطئه روی آورد و پاره شدن عکس آیت الله خمینی را دستآویز و بهانه قرار داد تا شاید با ایجاد تحریک و فتنه بتواند غائله ای ایجاد کند و به سرکوب همگانی بپردازد. با درگذشت نابهنگام آیت الله منتظری که میتوان از او بعنوان یک حامی بزرگ جنبش دموکراسی خواهی و منتقد و مخالف سرسخت رژیم حاکم در ایران یاد کرد ، جنبش مردمی ایران نه تنها دچار ضعف نشد ، بلکه با حضور بیشماردر مراسم تشیع جنازه آیت الله منتظری و بیعت با آرمانهای ایشان ، نشان دادند که از موضع قدرت بیشتری برخوردارند و تا رسیدن به خواسته هایشان از پا نخواهند نشست .

امیر هودجی

رژیم آخوندی در باتلاق اتمی

برنامه اتمی رژیم اسلامی در ایران با ارجاع پرونده اتمی ، به شورای امنیت سازمان ملل از طرف شورای حکام اژانس بین المللی انرژی اتمی، علیرغم تلاش حکومت اسلامی برای ممانعت از ارجاع پرونده ، بالاخره به این نهاد بین المللی فرستاده شد . و این در شرایطی قرار گرفته بود ، که رژیم جمهوری اسلامی برای پیش گیری از ارجاع پرونده اتمی اش تهدید نمود که از سلاح نفت در صورتی که مصوبات شورای امنیت، رژیم را در تنگنای تحریم های اقتصادی و یا حمله نظامی قرار دهد استفاده خواهد نمود . سران بلند پایه رژیم اسلا می بارها تهدید نمودند منطقه را به اتش خواهند کشید و دیگران از این اتش بیشتر زیان خواهند دید. رهبر حکومت خامنه ای اعلام نمود که ادامه غنی سازی اورانیوم در ایران با استقلال این کشورارتباط مستقیم دارد و عدم دسترسی رژیم به این توانائی رابه نقض استقلال کشور مربوط دانست. ناگفته پیداست که همه ملل حق استفاده صلح امیز از انرژی هسته ای را دارندو دسترسی به این انرژی می تواند در ساختار صنعتی کشور تحول بزرگی پد ید آورد ،اما میگویند تجربه را تجربه کردن خطاست، رژیم ملاها در طی بیست و هفت سال حکومت بر کشور ایران و حتی تسلط بر زوایای تاریک زندگی اجتماعی مردم چه بیلانی از خود بجا گذاشته که در برنامه اتمیش صلح و امنیت داخلی و جهانی را هدفی ، برای حفظ و موجودیت خود قرار نداده باشد ؟ برای جهان سرمایه داری که می بایست در مسیر گلو بالیزاتسیون حرکت کند ، حکومت جمهوری اسلامی در ایران ، چالش پر درد سری است . چنین رژیمی با این سیستم همخوانی ندارد و به قرون وسطی تعلق دارد و دمکراسی و حقوق بشر را رعایت نمی کند و حاضر است برای ادامه قدرت در ایران در صورتی که مهار نگردد آماده است تا علیه اعتراضات مردمی در ایران حمام خون براه بیاندازد . در طی سالهای گذشته مبارزات مردم در ایران برای برابری های اجتماعی اوج گرفته است و کمتر کسی وجود دارد که این جنبش دمکراسی خواهی را نبیند ، این انرژی بلقوه در حال انبساط است و احتیاج به فضا برای حضور در عرصه سیاسی در ایران دارد . در شرایط کنونی که بین اعضای شورای امنیت بر سر شکل برخورد با حکومت جمهوری اسلامی اختلاف نظر وجود دارد و با توجه به اختلاف در کابینه جورج بوش بر سر چگونگی روش های بکار گیری اجرای دمکراسی در خاورمیانه هرگز روش های نظامی نخواهند توانست منجر به تحقق دمکراسی در این کشورها گردد. دمکراسی زمینه اقتصادی و صنعتی می طلبد و حقیقطا بدون مدرنیزاتسیون در عرصه اقتصادی ، یعنی همان جائی که رقیب اقتصادی پدید میاورد نمی تواند با منافع مجری دمکراسی در این کشورها هماهنگ باشد . معضل کشورهای جهان سوم از این منظر قابل بر ر سی است . حال با توجه به مسائل عنوان شده، در مقابل، اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل کدام گزینه رادر برابر رژیم جمهوری اسلامی ایران بر می گزینند؟ در هر صورت خواست مردم ایران و احترام به مردمی که در طی صد سال اخیر برای دمکراسی و برابری های اجتماعی بیشتر از هر ملتی خون بها پرداخته اند این است که اعضای این شورا، گزینه نظارت دائمی بر وضعیت حقوق بشر در ایران توسط سازمان ملل را برگزینند و رژیم اسلامی در ایران را وادار به اطاعت از ان نمایند .این بهترین گزینه ای خواهد بود که منجر به رشد دمکراسی در ایران می گردد.و چالشی است که رژیم اخوندها در ایران ، ایزوله خواهند گردید. راه هر نوع معامله با رژیم جمهوری اسلامی بر سر مسائل منطقه و یا فشار های دیگر منجر به رشد دمکراسی در ایران نمی گردد . تنها راه، تحت فشار قرار دادن حکومت برای اجرای حقوق بشر در ایران در شرایط حاضر بهترین گزینه می با شد.

حسن رحیمی

حرکت جنبش سبز

حرکت جنبش بدون داشتن برنامه مدون که راه حل های عملی برای طیف گسترده ای از مسایل ایران راارایه دهد، به دست نخواهد آمد. از امنیت ملی گرفته تا مساله هسته ای تا رابطه با غرب تا رابطه با همسایگان همه و همه باید روشن شوند. ملت ایران، برخلاف سال 57 این بار با چشمان باز رهبران خود را انتخاب خواهند کرد. هر روز که می گذرد نیاز به اعلام برنامه ی جنبش سبز برای حل مسایل ایران، فوریت بیش تر می یابد. این نیاز از این رو ایجاد شده که جمهوری اسلامی به صورت موجود قابلیت اداره کشور را از دست داده و مکانیسم تصمیم گیری و سیاست گذاری دیگر وجود ندارد. با کاهش سریع مشروعیت، نظام در خطر سقوط فوری قرار دارد. ممکن است نظام موجود به تواند با زور چندی به زندگی خود ادامه دهد. اما توان به کارگیری زور و ارعاب نیز رو به کاهش است. از این رو در حالی که ابزار حفظ نظام کارآیی خود را از دست داده، همزمان بر مسایلی که نظام از حل آنان عاجز است، افزوده می گردد تا به نقطه شکنندگی برسد. در چنین حالتی، خلا قدرتی که ایجاد خواهد شد برای امنیت ملی ایران خطرناک خواهد بود. رژیم اسلامی در سی سال گذشته در کانون خود دارای نوعی مکانیسم حل اختلاف بوده است. هنگامی که این اختلافات بالا می گرفت، با مداخله "رهبر" رژیم مساله دستکم در ظاهر حل می شد. وجهه ی "رهبر" بدون چالش بود. نقش تعیین کننده او رقابت های داخلی را انظباط لازم می داد. سرآمدان به ویژه در هنگام بحران و دستکم در ظاهر اتحاد خود را حفظ کرده و جبهه ای یک دست هم در داخل و هم د ر خارج ارایه می دادند. چنین وضعیتی دیگر وجود ندارد.جنگ قدرت به طور آشکار و بدون هیچ پرده پوشی در جریان است و هرگروه، دیگری را با نام به "خیانت" به انقلاب متهم می کند. با وجود اختلاف و تفاوت عقیده در داخل هر گروه، صف بندی روشن است. در یک سو دو رئیس جمهور، دو رئیس مجلس، نخست وزیر و رئیس قوه قضایی سابق قرار دارند. در جبهه ی دیگر رهبر، رئیس جمهور کنونی، بخشی از سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات همراه با رئیس سابق و کنونی قوه قضایی قرار گرفته اند. هردو گروه روحانیون و مراجع تقلید مورد حمایت خود را نیز دارند. هر چند که روحانیون مخالف، گروه با اعتبارتری را تشکیل می دهند. صف بندی از این مشخص تر و اختلاف غیر قابل حل از این روشن تر نمی تواند باشد. رهبر رژیم چندین بار اخطار داد که مخالفین وضع موجود دست از اقدامات خود بردارند. گفته ها و تهدید های او دیگر اثری ندارد. واقعیت این است که شخص او به عنوان منبع اصلی بحران شناخته شده. راه آشتی و مصالحه بسته شده است. یا باید با تندروی بیش تر دست به بازداشت و شاید هم حذف فیزیکی "سران فتنه" زده و یا با ادامه ی وضع موجود به سازند. در صورت نخست شدت گرفتن و رادیکال شدن شدید جنبش احتمال می رود و در صورت دوم تعبیر به ناتوانی نظام خواهد شد. همزمان در پهنه خارجی، اقدامات و یا بی اقدامی رژیم مساله های موجود را پیچیده تر کرده است. کشورهای عرب خلیج فارس هر روزه ایران را به تهدید کننده اصلی بر ثبات خلیج فارس تعبیر می کنند. آنان به سرعت دست به تقویت قدرت پدافندی خود زده اند. اعتبار غرب و به ویژه آمریکا که سال ها بود در این منطقه رو به سراشیبی گذارده بود، به خاطر سرشت دشمن ساز رژیم اسلامی، دوباره رو به فراز گذارده است. آزمایش اخیر موشک دو مرحله ای با سوخت جامد، افزون بر غرب و اسراییل، بدون شک بد گمانی اعراب را افزایش خواهد داد. مسابقه تسلیحاتی موجود در خلیج فارس شدیدتر خواهد شد. در مورد برنامه ی هسته ای، چنین به نظر می رسد که به خاطر وجود اختلافات داخلی، نظام قادر به رسیدن به یک توافق همه جانبه با غرب نمی باشد که به خودی خود هدف از غنی سازی اورانیوم را مشکوک تر می کند. خودداری نظام از فرستادن 1200 کیلوگرم (مقدار لازم برای ساخت بمب هسته ای) اورانیوم با تغلیظ سه و نیم در صد به خارج برای تغلیظ بیش تر، این گمان موجود که رژیم اسلامی در حال ساخت بمب هسته ایست را تقویت می کند. از سه بخش ساخت بمب – اورانیوم تغلیظ شده، طرح و ساخت خود بمب و وسیله حمل آن – دو بخش نخست و آخر ان در جمهوری اسلامی دنبال می شود. ساده ترین بخش این فرآیند که همانا طرح و ساخت بمب باشد، هنوز مورد تایید منابع غربی و سازمان انرژی اتمی قرار نگرفته. اما اقدامات رژیم این گمان را تقویت می کند که هرروزه رژیم بر قابلیت خود برای ساخت بمب می افزاید تا در هنگام لزوم به سرعت به تواند به این امر دست زند. به زودی باید انتظار سخت شدن تحریم های اقتصادی و این بار با تایید روسیه و چین بر علیه ایران باشیم که وضعیت وخیم اقتصادی را از آنچه که هست بدتر خواهد کرد و فشار دیگری خواهد بود بر دوش ملت. چنین تحریمی، تورم موجود را شتاب خواهد بخشید. سرمایه گذاری و تولید نفت رو به کاهش گذارده اند. بسیاری از طرح های نفت و گاز به خاطر نبود سرمایه و یا خارج شدن شریک های خارجی، متوقف گردیده اند. زنده بودن ایران در حال حاضر و سال ها در آینده وابسته به صادرات و درآمد نفت است. میلیاردها دلار سرمایه ایرانیان در خشکستان دبی بیش از نیمی از ارزش خود را از دست داده است. سپاه پاسداران هر روز بر تسلط خود بر اقتصاد کشور افزوده و به همراه خود فساد را در جامعه نهادینه کرده و هر چه بیش ترمی کند. هژده میلیارد دلار ایران در ترکیه مفقود شد. دو میلیارد دلار که در سیتی بانک نیویورک بود، وسیله ی آمریکا توقیف گردید. مواد مخدر در کشور غوغا می کند. سیاهه عدم موفقیت نظام بسیار دراز است. کارنامه جمهوری اسلامی سراسر شکست است. از مشروعیت رژیم چیزی باقی نمانده است که بابت این شکست ها از آن هزینه کند. در جریان مبارزه قدرت، ملت برای نخستین بار نقش تعیین کننده نهایی را به خود گرفت. قدرت جنبش سبز بر دوش این نقش تعیین کننده ملت بنا شده است. از سوی دیگر، ملت با هوشمندی خواسته های خود را در حال حاضر در قالب نظام کنونی محدود کرده است. ملت هر چند گاه با ارایه شعارهای جدید پهنه ی مبارزه را به افق های جدید گسترش می دهد. چنین به نظر می رسد که کم کم رهبری جنبش با ملت است و "رهبران" جنبش به دنبال آنان در حرکت. حال با در نظر گرفتن این واقعیت که نظام در خطر سقوط قرار دارد، شکل گیری و استواری "رهبری جنبش" فوریت به خود گرفته است. رهبری جنبش بدون داشتن برنامه مدون که راه حل های عملی برای طیف گسترده ای از مسایل ایران را ارایه دهد، به دست نخواهد آمد. از امنیت ملی گرفته تا مساله هسته ای تا رابطه با غرب تا رابطه با همسایگان همه و همه باید روشن شوند. ملت ایران، برخلاف سال 57 این بار با چشمان باز رهبران خود را انتخاب خواهند کرد. تکیه بر مبارزه با وضع موجود، برای تثبیت رهبری جنبش دیگر کافی نیست. در صورت ایجاد خلا قدرت در کشور، امنیت ملی ایران با خطر جدی روبرو خواهد شد. مرزهای کشور دچار بی ثباتی و نا امنی هستند. اقتصاد و دیوان سالاری در حال از هم پاشی است. احتمال رو در رویی بخش هایی از نیروهای مسلح با یک دیگر می رود. از این رو شکل گیری رهبری که نزد ملت دارای مشروعیت باشد، مورد نیاز فوریست. مسایلی که ایران با آن روبروست، به اندازه ای حاد و پیچیده هستند که باید با سرعت و بدون اتلاف وقت و از راه های دمکراتیک با آنان روبرو گردید و بایستی از پیش آماده باشند. زیرا سهل انگاری در این امر زیانهای جبران ناپذیری را در پیش رو خواهد داشت.

رضا داوری

انرژی هسته ای یا بمب اتمی

در طول تاریخ هیچ کشوری بدون حفظ اصالتهای ملی، فرهنگی و توسعه آزادی و دمکراسی، به یک قدرت واقعی و پایدار تبدیل نخواهد شد. همه قدرتهایی که به انحطاط فرهنگی و اخلاقی دچار شده اند سقوط کرده اند . و این یک اصل تاریخی است که ملتها با فرهنگ و اخلاق والای ملی مراحل تکامل و تعالی را طی کرده اند. تاریخ چند هزارساله امپراطوریهای جهان نمایانگر آن است که در هر دوران که جوامع مربوط به آن قدرتها به فساد گرائیده و اصالتهای ملی و اخلاقی رو به انحطاط رفته است. قدرت و نظام هر دو با هم مضمحل شده اند. در همین کشور عزیزمان ایران، امپراطوریهای بزرگی چون امپراطوری هخامنشیان ، ساسانیان و حکومتهای قدرتمنی چون سلجوقیان ، خوارزمشاهیان و صفویان به ورطه نیستی و زوال کشیده شدند . اما شما به قرن بیستم نگاه کنید، ملتهای بزرگ ژاپن ، آلمان ، انگلستان و امریکا و ایتالیا نمونه بارزی از ملتهایی هستند که بر پایه مستحکم اخلاق ، آزادی و دمکراسی از خرابه های وسیع جنگ جهانی اول و دوم سر بلند کردند، به نحوی منافع ملی و سیطره جهانی خودشان را حفظ کرده اند. در حال حاضر دورنمای کشور عزیزمان ایران وحشت انگیزتر از آن است که اندیشمندان مهر سکوت بر لب بزنند و فقط نظاره گر اوضاع باشند. یا تنها به خارج کردن رقبای سیاسی و یا مخالفین خود از صحنه بسنده کنند. با وجود آنکه باید با اعتماد بنفس بالا قابلیتهای خودمان را باور داشته باشیم و در شرایط لازم برای دفاع از مرز و بوم کشورمان با چنگ و دندان برای مقابله با دشمن بپاخیزیم . ولی با اینهمه در محاسبات استراتژیک، واقع بینی مهمترین اصل است، که باید مورد توجه قرار گیرد. سرزمین ایران با مقتضیات کنونی جهان و با توجه به موقعیت ژئوپولتیکی و ژئواستراتژیکی در بین کلیه قطبهای قدرتی جهان قرار گرفته، که چنین موقعیتی در جهان کنونی منحصر به فرد است. مجموعه این شرایط به ایران امتیاز و اجازه میدهد تا با اتخاذ یک خط مشی مثبت و معقول ، یعنی مدارا کردن با همه قدرتها و گام برداشتن در راه تحکیم ثبات منطقه ای ایفای نقش کند. با یک نگاه کوتاه به نقشه جغرافیایی کشورمان توجه خواهید فرمود ، سرزمین ایران در شمال غرب و غرب کشور، با اروپای متحد و ناتو و کمی آنطرف تر با قدرت بزرگ هسته ای اسرائیل و در شمال با روسیه که پس از امریکا بزرگترین ذخائر اتمی جهان را داراست، در مشرق ایران قدرت بزرگ چین که از نظر جمعیت میزان تولید اقتصادی ، جنگ افزارهای هسته ای و بودجه نظامی پس از امریکا دومین قدرت نظامی جهان است. ( لااقل در محدوده منطقه آسیا ). باز کمی پائین تر در جنوب کشور چین ، هندوستان را داریم که بی شباهت به چین نیست. و در جنوب با خلیج فارس که بخشی از اقیانوس هند است و بیشتر قدرتهای جهان منجمله انگلستان و امریکای ابر قدرت در آن نفوذ عمیق و حضور نظامی سیاسی و منافع بزرگ حیاتی و استراتژیکی دارند، همسایه و هم مرز است. یکی از بزرگترین امتیازاتی که این موقعیت ژئوپولتیکی برای ملت ایران فراهم میکند وجود ذخائر عظیم نفتی و منابع انرژی در بسیاری از مناطق کشور بویژه در شمال و جنوب سرزمین ایران است. از نظر ژئواستراتژیکی هم کشور ما در شمال با میدانهای بزرگ نفتی دریای خزر و در جنوب با حوزه ها و میدانهای عظیم نفتی خاورمیانه و خلیج فارس که 50 درصد نیازمندیهای جهان را تأمین میکند همسایه و هم مرز است. و تنها کشوری است که بر گذرگاه ناوگانهای حمل و نقل نفتی در طول هزاران کیلومتر دسترسی بدون چون و چرا دارد. از نظر ژئواستراتژیک کشور ما ایران در سر راه کلیه تحرکات نظامی و اقتصادی شرق به غرب و بالعکس قرار گرفته. دسترسی آسان روسیه به خلیج فارس و اقیانوس هند هر گونه الحاق استراتژیکی روسیه و هند را تسحیل می نماید و موقعیت کشورهای منطقه بویژه پاکستان را در شرایط حساس تری قرار خواهد داد. و هر گونه دسترسی چین به منطقه نه تنها روسیه را در شرایط مشکل تری قرار خواهد داد ، بلکه مواضع شرق و غرب را دگرگون خواهد کرد. بنا بر این ملاحظه میفرمائید که موقعیت ایران بطور بالقوه میتواند موازنه قوا را در منطقه و جهان بهم بریزد. این مجموعه ظرفیتهای ایران باعث شده که تمام قدرتهای جهانی کلیه تحرکات ایران را دائمأ زیر زره بین قرار داده و نسبت به هر گونه حرکت استراتژیکی ایران و محدوده خط قرمزی که برای حفظ امنیت حیاتی خودشان ترسیم کرده اند، با حساسیت بسیار زیاد عکس العمل نشان دهند. با توجه به این واقعیتهای بسیار عمده و تنظیم یک استراتژی درازمدت برای ملت ایران ، ایران بدون مجهز شدن به سلاح اتمی هم میتواند در چهارچوب امکانات، توانائیها ، شرایط اوضاع و احوال جهانی، تکیه به اصالتهای ملی، فرهنگی و تاریخی ، بالا بردن سطح آگاهیهای ملی و رشد و تعالی اخلاقی و توسعه تکنولوژی و علوم و شرایط اقتصادی ملت و ایجاد نیروهای مسلح ورزیده و مجهز به آخرین دانشهای نظامی جهان ، به یک قدرت ثبات دهنده در سطح منطقه و جهان تبدیل گردد. ما میتوانیم از تعارض دائمی و ریشه داری که بین قاره ها و قدرتهای بزرگ وجود دارد بدون چرخش به سمت این یا آن بهره برداری کنیم. به این منظور باید در کل برنامه های ملی و استراتژیکی خود در نظر داشته باشیم که اروپا از نظر سیاسی و اقتصادی ، همانطور که منافع اصلی و دوربردش ، با رشد قدرت امریکا در تعارض است. بنا بر دلایلی از همان نوع بارشد واقعی و اصیل ملتهای آسیا و بویژه ایران نیز در تعارض است. رشد ریشه دار ملت ما از نظر اقتصادی و نظامی و تکنولوژیکی با منافع دور برد و امنیت کل قاره اروپا مغایرت دارد. جای هیچگونه تردیدی نیست که با در نظر گرفتن رشد سالیانه بسیار بالا و سریع اقتصادی ، تکنولوژیک و نظامی همسایگان پر قدرتی چون روسیه، چین و هند در شمال شرق ایران بزودی و در آینده بسیار نزدیک موازنه قوای جهانی بویژه در منطقه آسیا در هم خواهد ریخت. بنا بر این الزامأ به توسعه روابط دوستانه و مثبت با قدرتهای بزرگ و درجه اول جهان ، آمریکا، انگلیس، آلمان و ژاپن نیاز اساسی داریم. و با اتخاذ یک سیاست ملی خردمندانه و ادامه یک خط مشی پائدار و مستقل ، ما هم میتوانیم در جایگاه خودمان اظهار وجود کنیم. حالا میخواهیم ببینیم آیا ایران میتواند اتمی شود؟ آیا باید اتمی شود؟ تعدادی از امکانات ، محدودیتها، واقعیتها و مسائلی که ضرورت دارد قبل از هر گونه تصمیم گیری برای ایجاد یک سلاح اتمی مورد بررسی قرار گیرد. الف- نیروهای مسلح ایران امکانات وسیع اتمی شدن را پذیرا هستند؟ ب- دوستان و دشمنان فرضی ما کدامند و در کجا قرار دارند و در صورت بروز جنگ هسته ای عکس العمل آنها چه خواهد بود؟ پ- در ایجاد سیستم سلاح اتمی چه امتیازات و منافعی برای کشور در جهت هدفها و منافع ملی متصور است؟ در مقابل میزان زیانها و پیامدهای گوناگون فاجعه آمیز بکار بردن و حتی مجهز شدن به سلاح اتمی کدامند؟ برای دولت احمدی نژاد این زیانها اهمیتی ندارد ، تنها بر مسند قدرت ماندن مهم است.

علی خدا بختی

دولت بی مسئولیت

مسئولین جامعه ایران زندگی کودکان و خانواده هایشان را به تباهی کشانده اند و هیچ حرمت انسانی برای آنها قائل نیستند. اعدام کردن آدمها در ملا عام چه شکنجه روحی و وحشتی در جامعه بوجود میاورد. صف بیکاران در بازار کار, کارکودکان در بازار کار (70تا80 در صد کار گران کوره های آجر پزی کودکان بین 8 تا 16 سال هستند), هزاران کودک دستفروش ,ماشین شور در خیابانهای تهران و یا میلونها آدم دستفروش در سراسر ایران. همه و همه اسناد وجود بیکاری و بیمعیشتی افراد جامعه امروز ایرانند. بر همین اساس است که در قانون اساسی دولت جمهوری اسلامی مجازات عمومی، کتک زدن کودک را مجازمیداند و این را تربیت کودک میداند. در این فضا و در این شرایط معنی قانون در جامعه چه میشود. البته در قوانین جمهوری اسلامی گفته شده 1ـ در مواقع ضرورت 2 ـ در حد متعارف, باید کودک را کتک زد. حال سوال اینجاست چه کسی حد معقول را تشخیص میدهد؟ و یا کجا میتوان ضرورت کتک زدن کودک را تعیین کرد؟ سوال اینجاست چرا در جامعه ایران و در قانون اساسی اش به این روشنی حقوق کودک را زیر پا میگذارند؟ زیرا مسئولین حکومتی خود عامل خشونت علیه انسانها در جامعه ایران میباشند و با دست باز گذاشتن خانواده ها در آزار کودکان. کودکان را از بدو زندگی با خشونت و بیحقوقی آشنا میکنند. روحیه انسانیشان را پایین نگهمیدارند و کودک از بدو زندگی، خشونت را بعنوان یک متد زندگی در برخورد به اطرافیان و دیگران بکار میگیرد. با این روحیه و متد بزرگ میشود. بهمین خاطر است خشونت , افسردگی , تجاوز و بیحقوقی بعنوان یک اصل در جوامعه ایران برسمیت شناخته میشود. بر اساس تحقیقهایی که به عمل آمده نشان داده شده. کودکانی که در یک محیط خشونت آمیز بزرگ شده اند کمتر حس انساندوستی و همزیستی را دارند تا کودکانی که در یک محیط دور از خشونت بزرگ شده اند. همین تحقیقات ثابت کرده که کودکانی که در محیط زندگیشان خشونت بکار رفته و یا مورد تجاوز قرار گرفته اند قدرت تصمیم گیری و قدرت بحث کردن در مورد مسائل را کمتر دارند تا کودکانی که در یک شرایط احترام متقابل بزرگ شده اند. در جوامعی که کتک زدن کودک ممنوع است درجه سلامتی جسمی و روحی کودکان بالاست و انسانها برای حل مشکالات خود به بحث رو میاورند. اما کودکانی که در محیط خشونت امیز بزرگ شده اند همیشه در فکر آزار دیگران و بکار گیری خشونت و انتقام هستند. یا این نوع آدمها ترسو و سرخورده هستند در حالی که به افراد ضعیف دور و بر خود اجحاف روا میدارند. پس مسئله آزار کودک و کتک زدن به کودکان یک معضل شخصی نیست بلکه یک معضل اجتماعی جدی است و در وهله اول مسئولین جامعه را باید مورد مواخذه قرار داد. به هر اندازه امنیت و حرمت انسانها در جامعه پاسداری و رعایت شود بهمان انداره هم مسئله تربیت کودک و آموزش کودک مورد توجه قرار میگیرد. اگر به حوادث و اتفاقاتی که در دور و بر کودکان میافتد نظر بیافکنیم از یک مسئله آشکارخبر میدهد. تمام اتفاقات ناگواری که در محیط و زندگی روزانه کودک اتفاق میافتد انسانهای بزرگ بوجودمیآورند. کودکان موجودات بی دفاعی هستند که حتی از خانواده هم (مثل برادر و خواهر , پدر و حتی از مادر) آزار میبینند. این جالب است. والدینی که با هزار آرزو صاحب بچه ای میشنوند خود به آزار دهندگان آنها تبدیل میشنوند.این یک پدیده اقتصادی,سیاسی و اجتماعی است چگونه کسی حاضر میشود که جگر گوشه اش را آزار دهد. کسانی که این کار را میکنند خود قطعا از نظر روانی سالم نیستند. چرا؟ از پدری اگر بپرسید چرا بچه ات را کتک میزنید این جوابهارا میشنوی: بچه باید تربیت داشته باشد. بچه باید رعایت کوچک و بزرگ را بکند. در بهترین حالت میگویند: اعصابم خرد است, بیکارم و هزار بدبختی دارم اینهم هی نق میزنه. مادرش خوب تربیتش نمیکنه. اینها جوابهای متداول است. وقتی از نظر جامعه شناسی و روان اجتماعی به پدیده نگاه کنید نشان میدهد که این کودک نیست که اذیت میکند. چون اگر بعنوان یک انسان معقول به کودک نگاه کنیم. کودکان هنوز در شرایطی نیستند که با ارزیابی های انسانهای بالغ به زندگی و حتی به اطراف خود نگاه کنند. کودکان در تماس دایم با جامعه, والدین و اطرافیان خود هستند و هر روزه یک بخش از زندگی را کشف میکنند. پس عقلا نباید از کسی که همه چیز برایش نا آشناست انتظار داشت که مثل یک مرد یا زن بالغ به همه چیز نگاه کند. کودکان در رابطه تنگاتنگ با والدین , مدرسه و جامعه است که شعور و دانش خودرا از زندگی کسب مینمایند. پس به همه چیز با کنجکاوی برخورد میکنند. اینجاست که کودکان بیشترین آموزش ومراقبت را میخواهند اگر به جوابها بالا نگاه کنید. 1 نشان میدهد که بزگ سالان ازطرز رفتار با کودک و مسئله برخورد با دنیای کودک کاملا نا آشنا و در حد صفر است. تربیت با آزار و اذیت بوحود نمیآید. تربیت و مسائل تربیتی یکی از مسئولیتهایی است که برعهده جامعه و مسئولین جامعه و والدین است. برای این دولتها باید بطور جدی برای بالا بردن فهم جامعه و آموزش بزرگسالان در برخورد با کودکان کلاسهای آموزشی و امکانات آموزشی برقرار کنند. که از دولت آخوندی بعید است.

فرهاد رضوان

کودکان بدون آینده

مسئله حقوق کودکان جزو مسائل مهمی در زندگی اجتماعی جامعه بشری است. بهمین خاطر و بدلیل وجود افکار عقب مانده در جوامع و نیز بدلیل پایمال شدن حقوق کودکان در جوامع مختلف. جامعه بشری تصمصم گرفته طبق یک قرارداد سراسری جامعه را ملزم به رعایت حقوق کودکان کند. یعنی کنوانسیون حقوق کودک یک دستاورد و پیشرفت جامعه بشری برای دفاع از حرمت انسانی کودکان است. زیرا کودکان باید در محیطی سالم و با امنیت بالا بزرگ شوند تا بتوانند در آینده انسانهای بالغ و سالم در جامعه باشند. کنوانسیون حقوق کودک بر حقوق انسانی کودکان تاکید میکند صرفنظر از تعلقات نژادی, فرهنگی, قومی, اقتصادی و جنسیت آنها. بنابراین حقوق انسانی انسانها مرز و محدودیت خاصی ندارد و هر کجا باشند باید حقوقشان رعایت شود و در یک شرایط انسانی زندگی کنند. اما در همه جا یکسان نیست. مثلا در ایران دیده میشود که تجاوز بحقوق کودکان و کتک زدن کودکان و نیز سو استفاده از کودکان به یک معضل در جامعه ایران تبدیل شده است. هر ساله فقط در تهران هزاران مورد آزار و شکنجه کودکان گزارش میشود . اگر به آمار و اخبار نگاه کنیم روزی نیست که صدها خبر ناگوار از زندگی کودکان و خانواده هایشان گزارش نشود. کتک زدن کودکان از طرف افراد خانواده، پدر مادر برادران وخواهران بزگتر و حتی اقوام یک مسئله جدی است که امروزه در جامعه ایران به ایجاد یک فضای رعب و وحشت برای کودکان تبدیل شده. وحشت از کتک خوردن افسردگی را در کودکان بالا برده و از طرف دیگر بدلیل نداشتن یک محیط آرام خانوادگی هزاران کودک دختر و پسراز خانواده فرار میکنند. در خیابان طعمه گرگان میشوند، که حتی قطعات بدنشان را در بازار میفروشند. آمار نشان میدهد که سالانه هزاران کودک ربوده میشوند و هیچوقت خانواده شان آنهارا پیدا نمی کنند. و کودکانی هم که به مراکز نگهداری پناه میبرند یا فرستاده میشوند مورد اذیت و شکنجه قرار میگیرند. مدیر کل انجمن حمایت از کودکان در ایران تایید میکند که خشونت و کودک آزاری در مراکز نگهداری کودکان بدون سرپرست به یک معضل جدی تبدیل شده است. مسئولین هیچگونه احترامی برای کودکان قائل نمیشوند. این واقعا شرم آور است. این نشان میدهد که دم و دستگاه حکومتی در ایران تنها بزرگسلان را شکنجه و زندان نمیکند بلکه با آزار و خشونت علیه کودکان در جامعه در صدد ویرانی جامعه از بیخ و بن میباشند . مسئله خشونت تنها یک نوع آزار فیزیکی نیست بلکه خشونت روح و روان کودک را تخریب کرده و بجای یک انسان سالم از نظر روحی یک بیمارروانی تحویل جامعه میدهند. بعضی از افراد و حتی والدین کتک زدن و کودک آزاری را بعنوان تربیت کودک میدانند. مثلا وقتی بچه آدم را دارد دیوانه میکند, آدم مجبور میشود بچه را ادب کند. این نوع طرز تفکرات نشان میدهد که افراد در جامعه، مسئولین اجتماعی و خانواده ها چه تصویری از تربیت بچه دارند. کتک و خشونت بازمانده از دوران بربریت بشر است . کتک و آزار کودکان نوعی روش برای به زنجیر کشیدن انسانها میباشد تا مطیع دستگاه و سیستم شوند. آزادی بیان معنی ندارد. اگر انتقاد کنی باید مجازات شوی. مذهب و حکومتهای دیکتاتوری این سنت دوران بربریت را به قانون تبدیل کرده اند. مثلا مذهب میگوید کسی حق ندارد در سرنوشت خود دخالت کند چون خدا از اذل سرنوشت انسانهارا اینجور رقم زده. کودک و زن اموال مرد هستند و مرد صاحب دنیاست. با این دید و با این صراحت از خشونت و انسان آزاری دفاع کردن نشان میدهد که حکومتهای دیکتاتوری دشمن درجه اول آسایش انسان است. بنابراین سیستم اجتماعی و نوع حکومتی نقش جدی و درجه اول در مسئله خشونت علیه کودکان دارد، که متأسفانه حکومت ملایان هیچ قانونی که مدافع حقوق اجتماعی انسانها باشد را به مورد اجرا در نمی آورد.

فریبا راستی

زن ایرانی و حقوق آن

در طول تاریخ ، زنان ایران همیشه پیشتاز مبارزه با حکام مستبد بوده و هستند چرا که همواره قربانیان استبداد و استثمار بوده اند. در رژیم ستم شاهی، شاه گفته بود زنان برای زیبایی و زن بودنشان به حساب می آیند، اما قانونأ مساوی هستند. در حالی که از نظر توانایی چنین نیست. مثلأ هرگز از بین زنان یک میکل آنژ یا باخ بر نخاسته است حتی یک آشپز بزرگ در بین زنان ندیده ایم. در چنین جامعه ای با چنین حکمران، زن نمی توانست غیر از یک عروسک باشد یا یک کالای تجارتی یا کمک تجارتی. زنان مد روز بودند. بعد از سرنگونی شاه و دزدیده شدن انقلاب توسط خمینی جلاد، زنان در سیاهی استبداد فرو رفته و حتی آلت دست اندیشه های پلید استبداد قرار گرفتند و از حداقل حقوق نیز برخوردار نبوده و نیستند. اما زن این نیست که شاه مستبد شناخته و زن آن نیست که جامعه استبداد زده و آخوند زده ما شناخته اند. زن یعنی زن یعنی انسان تمام ، یک موجود کامل، یعنی شریک مساوی و برابر مرد در ساختن جهان. در تاریخ زن بزرگ کم نداریم چه در غرب و چه در شرق که ما در آن واقع شده ایم. تاریخ از زنان فراوان یاد میکند که شیر زن بوده و هستند. در ماجرای تحریم تنباکو شرکت موثری داشته اند. در انقلاب مشروطه نیز حتی میتوان با استناد به نوشته پائولوویچ مورخ روسی از 60 زن تفنگ بدست که عکسشان موجود است یاد کرد. همچنین میتوان از20 شهید از فدائیان تفنگدار ستارخان که زنانی بودند در لباس مرد و یا از کتاب اختناق در ایران شوستر آمریکائی مدد گرفت تا معلوم شود، شیر زنان ماجرای احقاق حق خود و مردانشان چگونه هم او را و هم رئیس مجلس اول و دوم را با تفنگ به قتل تهدید کردند. زنان از آن روز فعالتر شدند به رغم تمامی موانعی که استبداد و مستبد در سر راهشان قرار داده بودند. بعد از روی کار آمدن رژیم خمینی، حکومت دژخیم به قدرت زنان پی برده و همواره در جهت تضعیف آنان کوشیده است. فروش نوامیس ایران زمین به آخوندهای عرب نمونه اوج ددمنشی است. سن ازدواج در کشور بالا رفته، بررسیها نشان میدهد 5/58 درصد زنان جوان و 2/24 درصد مردان جوان مجردند. آمار جمعیت دختران مجرد زیر 35 سال کشور به 6 میلیون و یکصد هزار نفر میرسد و بی توجهی به زنان حتی در دوران بارداری فاجعه بار است. سالانه صد هزار زایمان غیر ایمن در کشور انجام میشود. سالانه 33 هزار مرگ حول و حوش تولد از هفته 28 بارداری تا 7 روز پس از زایمان روی میدهد. همسر آزاری یکی از آسیبهای اجتماعی پنهان است بر اساس پژوهشهای انجام شده درباره 11 درصد زنانی که مورد آزار قرار گرفته اند به طور تقریبی 11 درصدشان بیسواد، 48 درصد دارای سواد ابتدائی، 38 درصدشان دیپلم و 3 درصد بالاتر از دیپلم بوده اند. معمولأ 60 تا 70 درصد زنانی که مورد آزار قرار میگیرند حالت استرس پس از سانحه را دارند و حالت روحی آنها مانند یک مجروح جنگی است اما واقعیت آن است که اکثر آنان از گفتن واقعیت واهمه یا شرم دارند. در مناطقی از ایران دختران را از کودکی به ازدواج دیگران در می آورند تا بتوانند شکمش را سیر نگه دارند. آری رژیمی که ادعای گسترش و اشاعه به اصطلاح انقلاب را دارد در داخل کشور با این گونه معضلات مواجعه است. تبعیض در تمام شئون گسترده شده است. 52 بار محکومیت در سازمان ملل در طی 30 سال حاکمیت نظام استبدادی خود گواه روشنی از این واقعیت است. در قانون اساسی هیچ حقی برای زنان در نظر نگرفته اند. رژیم با نپذیرفتن کنوانسیون حذف اشکال تبعیض علیه زنان علنأ و عملأ حقوق بشر و به ویژه حقوق زنان را نمی پذیرند. آیا حق و حقوق زن در جامعه ما ایران این است ؟

فریبا مرادی

رژیم آخوندی در باتلاق اتمی

برنامه اتمی رژیم اسلامی در ایران با ارجاع پرونده اتمی ، به شورای امنیت سازمان ملل از طرف شورای حکام اژانس بین المللی انرژی اتمی، علیرغم تلاش حکومت اسلامی برای ممانعت از ارجاع پرونده ، بالاخره به این نهاد بین المللی فرستاده شد . و این در شرایطی قرار گرفته بود ، که رژیم جمهوری اسلامی برای پیش گیری از ارجاع پرونده اتمی اش تهدید نمود که از سلاح نفت در صورتی که مصوبات شورای امنیت، رژیم را در تنگنای تحریم های اقتصادی و یا حمله نظامی قرار دهد استفاده خواهد نمود . سران بلند پایه رژیم اسلا می بارها تهدید نمودند منطقه را به اتش خواهند کشید و دیگران از این اتش بیشتر زیان خواهند دید. رهبر حکومت خامنه ای اعلام نمود که ادامه غنی سازی اورانیوم در ایران با استقلال این کشورارتباط مستقیم دارد و عدم دسترسی رژیم به این توانائی رابه نقض استقلال کشور مربوط دانست. ناگفته پیداست که همه ملل حق استفاده صلح امیز از انرژی هسته ای را دارندو دسترسی به این انرژی می تواند در ساختار صنعتی کشور تحول بزرگی پد ید آورد ،اما میگویند تجربه را تجربه کردن خطاست، رژیم ملاها در طی بیست و هفت سال حکومت بر کشور ایران و حتی تسلط بر زوایای تاریک زندگی اجتماعی مردم چه بیلانی از خود بجا گذاشته که در برنامه اتمیش صلح و امنیت داخلی و جهانی را هدفی ، برای حفظ و موجودیت خود قرار نداده باشد ؟ برای جهان سرمایه داری که می بایست در مسیر گلو بالیزاتسیون حرکت کند ، حکومت جمهوری اسلامی در ایران ، چالش پر درد سری است . چنین رژیمی با این سیستم همخوانی ندارد و به قرون وسطی تعلق دارد و دمکراسی و حقوق بشر را رعایت نمی کند و حاضر است برای ادامه قدرت در ایران در صورتی که مهار نگردد آماده است تا علیه اعتراضات مردمی در ایران حمام خون براه بیاندازد . در طی سالهای گذشته مبارزات مردم در ایران برای برابری های اجتماعی اوج گرفته است و کمتر کسی وجود دارد که این جنبش دمکراسی خواهی را نبیند ، این انرژی بلقوه در حال انبساط است و احتیاج به فضا برای حضور در عرصه سیاسی در ایران دارد . در شرایط کنونی که بین اعضای شورای امنیت بر سر شکل برخورد با حکومت جمهوری اسلامی اختلاف نظر وجود دارد و با توجه به اختلاف در کابینه جورج بوش بر سر چگونگی روش های بکار گیری اجرای دمکراسی در خاورمیانه هرگز روش های نظامی نخواهند توانست منجر به تحقق دمکراسی در این کشورها گردد. دمکراسی زمینه اقتصادی و صنعتی می طلبد و حقیقطا بدون مدرنیزاتسیون در عرصه اقتصادی ، یعنی همان جائی که رقیب اقتصادی پدید میاورد نمی تواند با منافع مجری دمکراسی در این کشورها هماهنگ باشد . معضل کشورهای جهان سوم از این منظر قابل بر ر سی است . حال با توجه به مسائل عنوان شده، در مقابل، اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل کدام گزینه رادر برابر رژیم جمهوری اسلامی ایران بر می گزینند؟ در هر صورت خواست مردم ایران و احترام به مردمی که در طی صد سال اخیر برای دمکراسی و برابری های اجتماعی بیشتر از هر ملتی خون بها پرداخته اند این است که اعضای این شورا، گزینه نظارت دائمی بر وضعیت حقوق بشر در ایران توسط سازمان ملل را برگزینند و رژیم اسلامی در ایران را وادار به اطاعت از ان نمایند .این بهترین گزینه ای خواهد بود که منجر به رشد دمکراسی در ایران می گردد.و چالشی است که رژیم اخوندها در ایران ، ایزوله خواهند گردید. راه هر نوع معامله با رژیم جمهوری اسلامی بر سر مسائل منطقه و یا فشار های دیگر منجر به رشد دمکراسی در ایران نمی گردد . تنها راه، تحت فشار قرار دادن حکومت برای اجرای حقوق بشر در ایران در شرایط حاضر بهترین گزینه می با شد.

محمود ویسی

� 友餁ꔍࠏ 圁嘀糊뮰ᩬ홠ᩧ